Pewzner, Henryk

Zgłoszenie do artykułu: Pewzner, Henryk

Przyjmuję do wiadomości, że Administratorem moich danych osobowych jest Centrum Kultury Podgórza w Krakowie, z siedzibą: ul. Sokolska 13, 30-510 Kraków, e-mail: sekretariat@ckpodgorza.pl. Moje dane osobowe będą przetwarzane w celu przygotowania i przekazania odpowiedzi na przesłaną przeze mnie wiadomość. Więcej informacji na temat ochrony danych osobowych znajduje się tutaj: polityka prywatności.

Nazwisko:

Pewzner, Henryk

Data urodzenia:

1905
Jest to data przybliżona.

Miejsce urodzenia:

prawdopodobnie Kraków lub Lwów

Data śmierci:

Dokładna data nie jest znana – podczas II wojny światowej.

Informacje

Kompozytor, dyrygent, akompaniator. Uczęszczał do VII gimnazjum państwowego im. Adama Mickiewicza w Krakowie. Pochodził z rodziny muzyków, wywodzącej się z Rosji. Sam z wykształcenia był pianistą i dyrygentem. Z „Syreną Record” współpracował wszechstronnie przez wiele lat. Nagrywał płyty już w połowie lat dwudziestych, jako członek tria Sinkow-Schüssler-Pewzner. Dokonał także nagrań utworów jazzowych na fortepian jako solista. W latach dwudziestych współpracował z wytwórnią płyt „Parlophon”, gdzie kierował wraz z Józefem Zuckiem orkiestrą.

W latach trzydziestych pracował również dla „Cristalu Electro”. Przed 1933 r. jego utwory ukazały się także na płytach niemieckich, m.in. wytwórni „Brillant Special”. Kierował orkiestrami smyczkowymi, orkiestrami gitar hawajskich, grywał w lokalach, znanych hotelach itp. W 1925 r. został zaangażowany jako dyrygent wraz ze swym zespołem do kawiarni „Loursa” w Hotelu Europejskim, ponadto występował z bratem, m.in. w restauracji „Oaza”. Orkiestra grała do około 1937 r. m.in. w „Café Clubie”. W 1935 r. prowadził ze skrzypkiem Eugeniuszem Landowskim orkiestrę taneczną; zespół grał stale w „Gastronomii” oraz w Polskim Radiu w audycjach wieczornych.

W ostatnich latach przed wybuchem II wojny światowej należał do orkiestry Melodystt_Fred i grał w jego lokalu tanecznym „Arizona”. Był ponadto związany z orkiestrą jazzową Arkadi’ego Flato. Występował często jako akompaniator, np. w dancingu „Paradis” towarzyszył śpiewakowi Henrykowi Szyfmanowi. Należał do Związku Autorów i Kompozytorów Scenicznych. Zginął z rąk hitlerowców[1].

Bibliografia