Aktor i piosenkarz. Absolwent Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej w Warszawie. Po ukończeniu studiów pracował w teatrach objazdowych i prowincjonalnych.

Od 1952 r. występował w teatrach stołecznych. Grał m.in. w Komedii, Dramatycznym, Nowym, Kwadracie i Syrenie. Współpracował z Teatrem TV, kabaretem „U Lopka” oraz TV Kabaretem Starszych Panów Jerzego Wasowskiego i Jeremiego Przybory.

Zagrał ponad dwadzieścia charakterystycznych ról epizodycznych w filmach, takich jak: Godziny nadziei, Cień, Tajemnica dzikiego szybu, Nikodem Dyzma, Trzy starty, Zaczarowany rower, Zimowy zmierzch, Sprawa kapitana Martensa, Upał, Deszczowy lipiec, Tysiąc talarów, Wojna domowa, Pożegnania, Szkice węglem, Wraki, Król Maciuś I, Ewa chce spać, Zadzwońcie do mojej żony, Żołnierz królowej Madagaskaru, Ostrożnie Yeti i Walet pikowy.

Jako piosenkarz zadebiutował w 1967 r. w Podwieczorku przy mikrofonie, w którym zastąpił zmarłego barda folkloru warszawskiego Stanisława Grzesiuka. Później śpiewał piosenki starej i nowej Warszawy. Stworzył oryginalną postać estradową – warszawskiego cwaniaka.

Brał udział w licznych recitalach TV oraz koncertach estradowych w kraju i za granicą, m.in. w ośrodkach polonijnych USA, Kanady, Izraela i Australii. Jego karierze poświęcone jest hasło w telewizyjnej wersji „Leksykonu Polskiej Muzyki Rozrywkowej” odcinek 111 (reż. Ryszard Wolański). Jest laureatem Nagrody Artystycznej Polskiej Estrady Prometeusz ’96 za wybitne osiągnięcia w sztuce estradowej^[1].