Stępowski, Jarema

Zgłoszenie do artykułu: Stępowski, Jarema

Wyrażam zgodę na przetwarzanie moich danych osobowych przez Ośrodek Kultury „Biblioteka Polskiej Piosenki” mieszczący się w Krakowie, przy ul. Krakusa 7, zgodnie z ustawą z dnia 29 sierpnia 1997 roku o ochronie danych osobowych (tekst jedn.: Dz. U. z 2015 r. poz. 2135 z późn. zm.), w celu wymiany informacji z zakresu polskiej pieśni i piosenki. Wymiana informacji będzie się odbywać zarówno za pośrednictwem niniejszego formularza jak i bezpośrednio, w dalszym toku spraw, redaktora bazy danych, prowadzącego korespondencję z właściwego dla niego adresu mailowego.

Nazwisko:

Stępowski, Jarema

Właściwie:

Junosza-Stępowski, Jarema

Data urodzenia:

15 stycznia 1925

Miejsce urodzenia:

Warszawa

Data śmierci:

11 stycznia 2001

Miejsce śmierci:

Warszawa

Informacje

Aktor i piosenkarz. Absolwent Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej w Warszawie. Po ukończeniu studiów pracował w teatrach objazdowych i prowincjonalnych.

Od 1952 r. występował w teatrach stołecznych. Grał m.in. w Komedii, Dramatycznym, Nowym, Kwadracie i Syrenie. Współpracował z Teatrem TV, kabaretem „U Lopka” oraz TV Kabaretem Starszych Panów Jerzego WasowskiegoJeremiego Przybory.

Zagrał ponad dwadzieścia charakterystycznych ról epizodycznych w filmach, takich jak: Godziny nadziei, Cień, Tajemnica dzikiego szybu, Nikodem Dyzma, Trzy starty, Zaczarowany rower, Zimowy zmierzch, Sprawa kapitana Martensa, Upał, Deszczowy lipiec, Tysiąc talarów, Wojna domowa, Pożegnania, Szkice węglem, Wraki, Król Maciuś I, Ewa chce spać, Zadzwońcie do mojej żony, Żołnierz królowej Madagaskaru, Ostrożnie YetiWalet pikowy.

Jako piosenkarz zadebiutował w 1967 r. w Podwieczorku przy mikrofonie, w którym zastąpił zmarłego barda folkloru warszawskiego Stanisława Grzesiuka. Później śpiewał piosenki starej i nowej Warszawy. Stworzył oryginalną postać estradową – warszawskiego cwaniaka.

Brał udział w licznych recitalach TV oraz koncertach estradowych w kraju i za granicą, m.in. w ośrodkach polonijnych USA, Kanady, Izraela i Australii. Jego karierze poświęcone jest hasło w telewizyjnej wersji „Leksykonu Polskiej Muzyki Rozrywkowej” odcinek 111 (reż. Ryszard Wolański). Jest laureatem Nagrody Artystycznej Polskiej Estrady Prometeusz ’96 za wybitne osiągnięcia w sztuce estradowej[1].

Bibliografia