Wokalista, bandżysta i gitarzysta.

Należał do ścisłej czołówki jazzu tradycyjnego w Polsce. Charyzmatyczny wokalista o silnym, ekspresyjnym głosie, śpiewający w stylistyce Louisa Armstronga i Luisa Primy, bandżysta o niezawodnym timingu, dający zespołowi mocne rytmiczne i harmoniczne wsparcie, grał także na gitarze (od 1977 r. w zespole Swing Workshop i różnych mniejszych składach).

Swoją przygodę z jazzem tradycyjnym rozpoczął w 1972 r. grając w warszawskim zespole Gold Washboard, z którym odniósł swój pierwszy sukces, zdobywając zespołową Złotą Tarkę na festiwalu Old Jazz Meeting ‘74. Kolejne lata jego kariery to okresy współpracy z czołowymi zespołami polskiego jazzu tradycyjnego: Swing Workshop, Hagaw, Prowizorka Jazz Band, Jazz Makers i Old Timers. Występował w duetach z Ewą Bem, Hanną Banaszak, Izą Zając. Wraz z Janem Ptaszynem Wróblewskim stworzył zaskakujące Ultradycyjne Duo Tartanus–Wróblewski. Okazjonalnie występował solo, śpiewał akompaniując sobie na gitarze.

Wielokrotnie był zapraszany do nagrań piosenek filmowych dla dzieci przez wytwórnię W. Disneya, m.in. Gershwin Copland Bernstein z zespołem Sinfonia Varsovia^[1].