Wiśniewski, Michał

Zgłoszenie do artykułu: Wiśniewski, Michał

Wyrażam zgodę na przetwarzanie moich danych osobowych przez Ośrodek Kultury „Biblioteka Polskiej Piosenki” zgodnie z Rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE i ustawą o ochronie danych osobowych z dnia 10 maja 2018 (Dz. U. poz. 1000), w celu wymiany informacji z zakresu polskiej pieśni i piosenki. Wymiana informacji będzie się odbywać zarówno za pośrednictwem niniejszego formularza jak i bezpośrednio, w dalszym toku spraw, redaktora bazy danych, prowadzącego korespondencję z właściwego dla niego adresu mailowego.
Administratorem danych jest Ośrodek Kultury „Biblioteka Polskiej Piosenki” z siedzibą w Krakowie przy ulicy Krakusa 7. Wszelkie dokładne informacje o tym jak zbieramy i chronimy Twoje dane uzyskasz od naszego Inspektora Ochrony Danych Osobowych (iodo@bibliotekapiosenki.pl).
Wszystkim osobom, których dane są przetwarzane, przysługuje prawo do ochrony danych ich dotyczących, do kontroli przetwarzania tych danych oraz do ich uaktualniania, usunięcia jak również do uzyskiwania wszystkich informacji o przysługujących im prawach.

Nazwisko:

Wiśniewski, Michał

Data urodzenia:

9 września 1972

Miejsce urodzenia:

Łódź

Informacje

Polski wokalista, autor tekstów i lider zespołu Ich Troje. Kiedy był nastolatkiem trudna sytuacja rodzinna zmusiła go do wyjazdu z kraju. W Niemczech ukończył liceum oraz uczęszczał do szkoły muzycznej w klasie fortepianu. Po maturze wraca do ojczyzny i próbuje swoich sił w biznesie otwierając biuro tłumaczeń, biuro pośrednictwa pracy czy firmę produkującą plastikowe karty rabatowe. Żadne z tych przedsięwzięć nie zajęło go dłużej, a całą energię postanawia zainwestować w muzykę.

Jeszcze przed dwudziestymi urodzinami poznał Jacka Łągwę i wspólnie założyli w Łodzi klub karaoke Wall Street. Tam poznali Magdę Pokorę studentkę socjologii, którą zaprosili do współpracy[1] .W 1996 r. powstała formacja Ich Troje, która w dniu urodzin wokalisty – 9 września tego samego roku – wydała debiutancką płytę Intro. Promujący ją singiel Prawo utrzymywał się przez 16 tygodni na czele listy przebojów Muzycznej Jedynki. Rok po debiucie, znów nakładem Koch International, ukazuje się ITI Cd., druga studyjna płyta zespołu. 3, jak sama nazwa wskazuje, był trzecim albumem wydanym w 1999 r. i pokrył się platyną[2]. Największe sukcesy grupy przypadły na pierwsze lata XXI stulecia i uczestniczy w nich już nowa wokalistka, Justyna Majkowska. 31 maja 2001 r. ukazuje się longplay Ad. 4, który zyskuje status diamentowej płyty. Podczas XXXVIII Krajowego Festiwalu Piosenki Polskiej zespół otrzymuje nagrodę publiczności za utwór Powiedz, w Karlshamn wygrywa nagrodę publiczności i Grand Prix Festiwalu Krajów Nadbałtyckich oraz zdobywa trzy statuetki w plebiscycie Mikrofony POPCORNU 2001 w kategoriach: Zespół Roku, Piosenka Roku, Wokalista Roku. Rok później pojawia się krążek Po piąte… a niech gadają, który powiela sprzedażowy sukces poprzednika. Zespół wygrywa kolejne nagrody m.in. cztery Superjedynki 2002 w kategoriach: Najlepszy Zespół, Przebój Roku, Najlepsza Płyta Popowa oraz Wydarzenie Roku. Rok później w zespole pojawia się nowa wokalistka – Anna Świątczak. 21 czerwca 2004 r. na sklepowe półki trafia 6-ty ostatni przystanek i pokrywa się złotem. Zespół postanawia zakończyć działalność i wyrusza w pożegnalną trasę koncertową, jednak już w sierpniu 2005 r. Ich Troje reaktywuje się. Kolejne płyty 7 grzechów głównych oraz Ósmy ostatni pasażer nie odnoszą takich sukcesów jak poprzednie wydawnictwa.

W 2010 r. Anna Świątczak decyduje się odejść z zespołu, żeby rozpocząć solową karierę, a jej miejsce zajmuje Jeanette Vik. Później następują kolejne roszady w składzie i wokalistką zostaje Justyna Panfilewicz, a w 2013 r. zastępuje ją Marta Milan[1].

W trakcie pracy z zespołem Ich Troje Michał Wiśniewski angażuje się również w rozwój solowej kariery. Formacja SPOOKO została utworzona w 2000 i funkcjonowała przez trzy lata. Pierwsza płyta SPOOKO to tylko płyta nie odniosła sukcesu na miarę albumów Ich Troje, a znalazły się na niej polskie wersje kompozycji Matthiasa Reima. Drugie wydawnictwo SPOOKO Panie Wiśniewski przyćmiło marketingowym sukcesem dokonania zespołu, gdyż już pierwszego dnia płyta rozeszła się w nakładzie 726 tysięcy sztuk i zyskała status brylantowej płyty. Za sukcesem w dużej mierze stoi FAKT, bo właśnie z tą gazetą codzienną można było zakupić płytę w cenie 5 złotych[3].

Wiśniewski zaprezentował dystans do siebie i świata wcielając się w Renię Pączkowską i wydając płytę 1,2,3… próba mikrofonu[1].

Ważnym wydarzeniem w jego solowej karierze była współpraca z przyjacielem Andrzejem Wawrzyniakiem, który podjął się napisania tekstów na płytę Sweterek część 1, czyli 13 postulatów w sprawie rzeczywistości, której premiera miała miejsce w 2012 r[ [2]].

Rok później ukazuje się kolejny solowy album wokalisty La Revolucion. Premiera odbyła się 26 listopada 2013 r., a krążek po pięciu dniach sprzedaży zajmował 36. miejsce na liście OLiS[4].

Michał Wiśniewski wraz z zespołem Ich Troje dwukrotnie reprezentowali nasz kraj podczas Konkursu Piosenki Eurowizji w latach 2003 i 2006. W 48. finale, który odbył się na Łotwie jego zespół zajął siódme miejsce, będące drugą najwyższą lokatą w historii startów naszego kraju w konkursie, natomiast w 2006 r. zespołowi zabrakło w półfinale 6 punktów, aby zakwalifikować się do konkursu głównego[1].

Ciekawostki:

27 września 2002 r. do kin trafił film Gwiazdor opowiadający o życiu Michała Wiśniewskiego. Zdjęcia kręcono od 27 lutego 2002 r., a obraz wyreżyserował Sylwester Latkowski.

W 2003 r. zdobył licencję pilota.

Wystartował w niemieckich eliminacjach do 48. Konkursu Piosenki Eurowizji. W Niemczech razem z zespołem Troje, który współtworzył z wokalistką Elli Mucke i Jackiem Łągwą zajął ostatecznie piąte miejsce.

W latach 2003–2004 telewizja TVN wyemitowała dwa sezony reality-show z jego udziałem pt. Jestem jaki jestem.

Założył Polski Związek Pokera oraz prowadzi dwa tematyczne portale związane z tą grą[1].

Zagrał postać Tadeusza Czaplickiego w filmie Lawstorant w reż. Mikołaja Haremskiego[6].

W filmie Zamiana wyreżyserowanego przez Konrada Aksinowicza wcielił się w postać transwestyty, Loletty Billas[5].

Bibliografia

1. 

http://www.michalwisniewski.pl/michal-wisniewski.
Oficjalna strona internetowa Michała Wiśniewskiego [odczyt: 12.08.2015].

2. 

http://www.michalwisniewski.pl/albumy.
Sekcja poświęcona albumom Michała Wiśniewskiego na jego oficjalnej stronie internetowej [odczyt: 12.08.2015].

3. 

http://spooko.prv.pl/ozespole.html.
Oficjalna strona zespołu SPOOKO [odczyt: 12.08.2015].

4. 

http://olis.onyx.pl/listy/index.asp?idlisty=841&lang.
Strona internetowa prezentująca wyniki sprzedażowe wydawnictw muzycznych [odczyt: 12.08.2015].

5. 

http://www.filmweb.pl/film/Zamiana-2009-464690/cast/actors.
Sekcja poświęcona filmowi Zamiana na portalu filmweb.pl [odczyt: 12.08.2015].

6. 

http://www.filmweb.pl/Lawstorant.
Sekcja poświęcona filmowi Lawstorant na portalu filmweb.pl [odczyt: 12.08.2015].