Tancerka, aktorka teatralna, rewiowa i filmowa, piosenkarka. Uczęszczała do szkoły baletowej przy Operze Warszawskiej^[1]. Ukończyła szkołę baletową Piotra Zajlicha i w latach 1926–1929 należała do baletu Teatru Wielkiego w Warszawie^[2]. W 1929 r. została solistką Teatru Wielkiego w Warszawie. Rok później porzuciła scenę operową dla rewii, teatru, operetki i filmu^[1].

Dość szybko zaczęła odnosić sukcesy jako aktorka, recytatorka, piosenkarka. Występowała kolejno w „Morskim Oku”, „Wesołym Wieczorze”, „Wesołym Oku”, „Bandzie”, „Rexie”, „Cyganerii” , „Holywood”. W 1934 r. grała w Teatrze Nowym, a od 1935 r. do wybuchu II wojny światowej w Teatrze Letnim i „Cyruliku Warszawskim”. Gościnnie występowała także w  Teatrze Wielkim oraz „Ateneum”^[2]. Wystąpiła w operetkach Kwiat Hawai i Piękna Helena oraz w komedii Moralność pani Dulskiej. Jako aktorka filmowa zadebiutowała w 1933 r. w Szpiegu w masce^[1]. Zagrała także w kilku innych produkcjach reżyserskich, m.in. w Jego wielkiej miłości, Granicy, Sygnałach^[2].

We wrześniu 1939 r. z mężem, znanym malarzem Stefanem Norblinem, wyjechała do Rumunii. W latach 1940–1945 przebywała w Iraku i Indiach. W 1946 r. osiadła w USA. Bariera językowa nie pozwoliła jej kontynuować kariery aktorskiej. Pracowała jako pielęgniarka, później jako manikiurzystka. Po samobójczej śmierci męża ostatnie lata życia spędziła w biedzie i zapomnieniu^[1].