Jeden z najsławniejszych finałów rewiowych z „Morskiego Oka”, pod dyrekcją Andrzeja Własta. Włast debiutował jeszcze jako żołnierz Legionów, tomikiem poezji Serce tatuowane. Od 1914 r. współpracował z teatrzykiem „Miraż”, „Czarny Kot”, „Sfings”. Później: „Stańczyk”, „Qui Pro Quo”, „Perskie Oko”. Później założył „Morskie Oko”, typowy teatrzyk rewiowy, wzorowany na rewiach francuskich. Przedstawiony tu tekst ma wszelkie cechy pospiesznej chałtury Własta. Niemniej melodia tej piosenki jest ładna i powszechnie znana^[2].