Polska młodzież niech nam żyje!

Nikt jej nie przesadzi,

Bo jej ręka dobrze bije,

Głowa nieźle radzi.

Pognębieni, zapomnieni

Od całego świata,

Własnych baliśmy się cieni

Brat unikał brata.

Ledwie polskie bronie błysły,

Polskie wstały dzieci!

Więzy nasze jak szkło prysły,

Złota wolność świeci.

Każdy dzień żołnierzy rodzi.

Mnożą sie obrońcę:

Świetna zorza! Po niej wschodzi

Najświetniejsze słońce! –

Niech do boju każdy biegnie!

Piękne tam skonanie:

Za jednego, który legnie,

Sto mścicieli stanie.

Zawsze Polak miał nadzieję

W mocy niebios Pana;

On w nas jedność, zgodę wleje,

A przy nas wygrana.^{[1], [2], [3]}