Do Twej dążym kaplicy,

Co z brzegu czeka nas,

Wśród wichru nawałnicy,

W pochmurny, słotny czas,

Byśmy tam wciąż dążyli

I nigdy nie zbłądzili,

Mario, Mario, o Mario świeć.

Jak cudnie w zmierzchu cieni

Twój obraz sercu lśni,

Wód kryształ się rumieni,

Nad nim Twój promień drży,

O Jutrznio powstająca,

O Gwiazdo z chmur świecąca,

Mario, Mario, o Mario świeć.

Na wiośle żeglarz wsparty,

Z ócz sączy łzę po łzie,

W Tobie ma port otwarty,

W tęsknicy wzywa Cię,

Gdy wiatr bałwany wzdymie,

Niech zgłuchną na Twe imię,

Mario, Mario, o Mario świeć.

O smutne nasze pieśni,

Echem rozchodzą w dal,

Wtórują im boleśnie

Serca z poszumem fal.

Na pieśni smutne echo

Ty z rajską wtórz pociechą.

Mario, Mario, o Mario świeć.

Gdy w skonu nam wieczorze,

Jak mary zmierzchną dni,

Ty jasną roztocz zorzę,

Przepromień gorzkie łzy,

O Jutrznio powstająca,

O Gwiazdo z chmur świecąca,

Mario, Mario, o Mario świeć.^{[1], [2], [3]}