Felek Zdankiewicz był chłopak morowy,

Przyjechał na urlop sześciotygodniowy –

Ojra, tarira ojra...

Urlop się kończy, czas do wojska wrócić,

Ale Felusiowi żal koleżków rzucić –

Ojra, tarira ojra...

Nie tak koleżków, jak swojej kochanki,

U której przebywał wieczory i ranki –

Ojra, tarira ojra...

Wreszcie go schwytali grudnia trzynastego

I go zawieźli do biura śledczego –

Ojra, tarira ojra...

A z biura śledczego wypuścić nie chcieli,

Felka Zdankiewicza pod kluczyk zamknęli –

Ojra, tarira ojra...

Lecz Feluś nie gapa, i już nóż otwiera,

Przebił Czajkowskiego, na Fuchsa naciera –

Ojra, tarira ojra...

Ledwie wyskoczył za bramę ratusza,

Wsiada do dorożki, na Warszawę rusza –

Ojra, tarira ojra...

A w tej dorożce to miał czasu troszkie,

Więc kazał się zawieźć aż na Czerniakowskie –

Ojra, tarira ojra...

A z Czerniakowskiej do domu swojego,

Żeby opowiedzieć Mańce coś nowego –

Ojra, tarira ojra...

„Połóź się, Feluś, boś ty jest pijany,

Połóż się, Feluś, boś ty niewyspany!”

Ojra, tarira ojra...

Kładzie się Feluś do snu kamiennego,

A kochanka jego do biura śledczego –

Ojra, tarira ojra...

„Panowie agenci! Prędko pospieszajcie,

Felka Zdankiewicza na łóżku schwytajcie!” –

Ojra, tarira ojra...

Panowie agenci szybko pospieszyli,

Felka Zdankiewicza z nóżkami nakryli –

Ojra, tarira ojra...

Jadzie kibitka wąską ulicą,

A koledzy jemu szczęścia, zdrowia życzą –

Ojra, tarira ojra...

„Ach wy, koledzy, czyż wy nie żyjecie,

Czy wy mojej Mańce życie darujecie?” –

Ojra, tarira ojra...

„Nie martw się, Feluś, my jeszcze żyjemy,

I tą twoją Mańkę smykiem posuniemy!” –

Ojra, tarira ojra...

Młoda Felusiowa już w grobie spoczywa,

A na to konto gruchniem sobie piwa!

Ojra, tarira ojra...^[2]