„Marsz” powstał po Bitwie Warszawskiej 1920 r., zwanej „Cudem nad Wisłą”. Dzięki temu zwycięstwu została ocalona niepodległość Polski i cała cywilizacja europejska, gdyż przywódcy bolszewiccy chcieli iść „po trupie Polski do pożaru światowego”.

Bitwa ta została uznana przez angielskiego historyka i dyplomatę lorda D’Abernon za siedemnastą co do znaczenia bitwę w dziejach świata. Obok regularnych oddziałów Wojska Polskiego wzięła w niej udział młodzież – głównie studenci i harcerze. Do historii przeszła postać bohaterskiego księdza kapelana Ignacego Skorupki, który poległ podczas walk w Osowie pod Radzyminem 14 sierpnia 1920 r., wiodąc kompanię akademicką do ataku^[2].

Piosenkę śpiewano podczas corocznie obchodzonego Dnia Zadusznego, na zakonspirowanych wieczornicach w trakcie okupacji^[3].