Hej Kobiety!

Ulotne istoty, efemeryczne

Spójrzcie na nas mężczyzn

Gigantów ludzkości, ostoję

To my zbudowaliśmy cywilizację

Nam się należy podziw i chwała

Myśmy z Kopernikiem Ziemię ruszyli

My z Kolumbem odkryliśmy Amerykę

My z Cezarem podbijaliśmy świat

My z Edisonem żarówkę zbudowaliśmy

My z Ryśkiem chodziliśmy na piwo

Wszystko co jest dobre

Zbudowaliśmy męskimi rękoma

Domy, auta, traktory

To dzięki nam świecą latarnie

Dzwonią telefony

Banki dają pożyczki

Słońce świeci – a nie, sorry

A właściwie, czemu nie?

Wy przez te wieki się tylko stroiłyście,

Chodziłyście na plotki

I na skargi do mamusi

Wyście gadały, a my budowaliśmy

Skubałyście rzęsy czy tam brwi

I to też dzięki nam

Żeby nam się podobać

Żeby brać nasze pieniądze

Żeby nam wypominać drobne wady

Ale my znamy swoją wartość

My jesteśmy solą wszystkiego

A wy jesteście posolone

My jesteśmy dumni i prości

Jesteśmy mądrzy i odważni

Jesteśmy twardzi wspaniali

Myśmy się już narobili

Więc czemu nam każecie jeszcze coś robić?

My byśmy sobie poleżeli

Odpoczęli

Jak możecie po tym wszystkim wymagać

Żebyśmy wynieśli śmieci?^[1]