Perli się rosa niby różaniec,

Jak płaszcz królewny błyszczą zagony...

Na dawne kresy, na Polski kraniec

Idą Legiony.

Na obce ziemie idą tułacze,

Na wraże ludy i obce strony,

Gdzie nikt nad grobem ich nie zapłacze,

Idą Legiony.

Z pieśnią rycerską śmiało i dumnie,

Choć los przyszłości taki zamglony.

Na wrogów ciżbę, w szarej kolumnie

Pójdą Legiony.

Nikt im wawrzynem nie stroi głowy,

Nikt nie pocieszy duszy stęsknionej,

Ale gdzie bój się zaczyna nowy –

Idą Legiony.

Gdzie mogił szare ciągną się rzędy

I krzyż ciosany sterczy ramiony,

Gdzie nie ma wieńców, ni kwiatów, tędy –

Przeszły Legiony.^{[1], [2], [4], [5]}