Jeszcze Polska nie zginęła,

póki my żyjemy,

co nam obca moc wydarła

mocą odbierzemy.

/Co wszczęła rozpacz

to dokona męstwo,

marsz, marsz Polacy!

Bóg nam da zwycięstwo./bis

Matka z grobu powstająca

woła do swych dzieci:

kto mój syn, kto prawy Polak

niech do boju leci.

/O matko nasza,

o ojczyzno święta,

my twoje dzieci

twe skruszymy pęta./bis

Ziemio naszych prapradziadów

ziemio krwią ich zlana,

jużeś nasza, już obcego

mieć nie będziem pana

/Do broni bracia,

do broni, do broni,

pod świętym znakiem

Orła i Pogoni./bis^[1]

Jeszcze Polska nie zginęła,

Póki my żyjemy!

Co nam obca przemoc wzięła,

Mocą odbierzemy.

Co wszczęła rozpacz,

To dokona męstwo.

Marsz, marsz Polacy!

Bóg nam da zwycięstwo.

Polska z grobu powstająca

Woła do swych dzieci:

„Kto mój syn, kto prawy Polak?”

„Niech do boju leci.”

O matko nasza!

O Ojczyzno święta!

My twoje dzieci,

My skruszym twe pęta. –

Za wolność i kraj rodzinny

Spieszmy do oręża!

Wszakże – bracia! – Nigdy liczba,

Lecz męstwo zwycięża.

Honor i sława

Są po naszej stronie;

Miło jest zginąć

W ojczyzny obronie.

Ziemio naszych prapradziadów

Ziemio krwią ich zlana

Jużeś nasza, już obcego

Nie będziesz mieć pana.

Do broni bracia!

Do broni, do broni,

Pod świętym znakiem

Orła i Pogoni!^{[2], [4]}