Kiedy patrzą hen za siebie,

w tamte lata co minęły,

czasem myślę, co przegrałem

ile diabli wzięli.

Co straciłem z własnej woli,

ile przeciw sobie.

Co wyliczę, to wyliczę,

ale zawsze wtedy powiem,

że najbardziej mi żal:

Kolorowych jarmarków,

blaszanych zegarków,

pierzastych kogucików,

baloników na druciku,

motyli drewnianych,

koników bujanych,

cukrowej waty,

z piernika chaty...

Gdy w dzieciństwa wracam strony,

dobre chwile przypominam,

mego miasta słyszę dzwony.

Czy ktoś czas zatrzymał?

I gdy pytam cicho siebie,

czego żal dziś tobie...

Co wyliczę, to wyliczę,

ale zawsze wtedy powiem,

że najbardziej mi żal:

Kolorowych jarmarków...^[2]