Lazła niegdyś z pleców skóra,

Darł ją ruski pazur.

Jednak Polak szedł mazura,

Hej, nie masz jak mazur!

Dzisiaj, bracia, pierzchły chmury,

Innych trzeba tańców,

Posłuchajcie, jak mazury

Grzmią śród praskich szańców

Hej, ktoś Polak, staniesz w parze,

Jak dawniej bywało,

Biały Orzeł na sztandarze,

A przygrywa działo!

Wszak nie obce ci te dźwięki,

Ktoś swobody synem,

Zna je echo spod Dubienki,

Pomni pod Raszynem.

Tam wesoło, tam nad Wisłą

Kruszą się kajdany.

Tam zbawienia słońce błysło

Dalej i my w tany.

Czemże gorsza nasza niwa,

Niż Wiślańskie wody?

Jedna matka nieszczęśliwa,

Jednakie nam rody.

Toż Bóg i za nami stanie,

Wszak ta ziemia nasza,

Dalej, bracia, Podołanie!

Dalej do pałasza!

Nie rzucim go, nie odbiegniem,

Pokąd dźwignąć zdolni,

Dalej! Albo w gruzach legniem

Albo będziem wolni!^{[1], [2], [3]}