Od Krakowa, ode Lwowa

Biegła młodzież do Ojcowa,

Gdzie Kurowski stał.

Dniem i nocą chrzęstem broni,

Gwarem, pieśnią, rżeniem koni

Brzmiał skalisty wał.

Grajcie echa, grzmijcie skały

Narodowy hymn wspaniały,

Matce Polsce cześć!

Niech obleci okrzyk ziemię,

Że się polskie wolne plemię

Nie da wrogom zgnieść!

Wkoło zima wichrzy światem,

A tu jakby wiosną, latem,

Kwiat wytryska róż;

Kwiat dorodny polskiej młodzi

Z każdym rankiem świeżo wschodzi

Spod śniegu i burz.

Koroniarze i Litwini,

Krakowiacy i Rusini,

Jakby jeden ród!

Jedną myślą duch się korzy

Ach, czyż kiedy Pan Bóg stworzy

Drugi taki cud.

Grajcie echa, grzmijcie skały,

Narodowy hymn wspaniały,

Wieczną Bogu cześć!

On tę jedność wpoił w serca,

By nas nie mógł wróg morderca

Rozerwać i zgnieść!

O, Ty władco losów bitwy!

Przyjm gorące serc modlitwy,

Miej w opiece kraj!

Krwawo wschodzą ranne zorze,

Pójdziem, pójdziem przez krwi morze,

Tylko wodza daj!^{[1], [2]}