Tekst został nadesłany przez Stanisławę Ruszniak w ramach konkursu zorganizowanego staraniem Zarządu Głównego Związku Młodzieży Wiejskiej oraz redakcji tygodnika „Nowa Wieś”. Pieśń tę w podobnej wersji nadesłała również Regina Helel. Utwór wykonywano tuż po wojnie w Wejherowie, dziś spotykany już bardzo rzadko w repertuarze. Drugą wersję słów nadesłała Józefa Janeczek. Tango to zostało ułożone przez więźniarki w obozie koncentracyjnym w Płaszowie koło Krakowa. „Tę piosenkę zawsze śpiewałam, gdy największa tęsknota mnie ogarniała za domem, za wolnością” – zwierzyła się informatorka. Utwór ukazał się drukiem w publikacji pt. Partyzanckim szlakiem^[1].