Melodię tej pastorałki podajemy według zapisu w kantyczce karmelitańskiej Chybińskiego (tę samą wersję zawiera rękopis biblioteki karmelitanek, sygn. 95), gdzie utwór nosi tytuł Eksultacyja. Mioduszewski w Pastorałkach i kolędach, 1843, podaje melodię zupełnie różną.

Tekst przekazują wszystkie rękopisy karmelitanek, trzy z rękopisów franciszkanek i jeden tylko rękopis benedyktynek staniąteckich (Gąsiorowskiej z 1754 roku), ponadto rękopis BJ 3639. Drukuje pastorałkę Szlichtyn w 1767 (i 1785) roku w dziale „pieśni nowych”. Najdłuższy przekaz liczy 20 zwrotek. Znaczniejsze odchylenie pomiędzy przekazami występuje tylko w wierszu drugim 1 zwrotki: „przy tej to chwili” albo „w dzisiejszej chwili” czy „przy miłej chwili”. Podajemy 5 początkowych zwrotek oraz wybór z następnych^[1].