I cios, i sierp, i zwód, i hak, szum w głowie, w piersi ból.

Butkiejew Borys bije tak, nokautów ciężki król.

I znów zapędził mnie do lin i choć zasłaniam się,

Znów Krasnodaru dzielny syn na deski posłał mnie.

I myślał, sięgając pięściami mych szczęk,

Że człowiek brzmi dum... i życie jest pięk...

Najna Najna Najna Najna Najna

że życie jest piękne, że życie, życie.

Najna Najna Najna Najna Najna

i człowiek brzmi dum...

Na siedem leżę wciąż na wznak, trybuny wyją w głos.

Na osiem padam i znów ach i cios, i ból, i cios.

Zniszczony czuję się doszczętnie, bowiem co tu kryć

Ja od dzieciństwa czuję wstręt by w twarz człowieka bić.

I myślał Butkiejew gdy bił skoro tchu,

Że życie jest pięk... i człowiek brzmi dum...

Najna Najna Najna Najna Najna

że życie jest piękne, że życie, życie.

Najna Najna Najna Najna Najna

i człowiek brzmi dum...

A na trybunach rośnie wrzask: pruj flaki mu, to tchórz!

I znów mnie Borys dyszlem trzask i ja na deskach już.

Sybirak nie daruje mi, choć sam już ledwie drgnie.

Choć jęczę mu: przyhamuj i odpocznij, durny łbie!

Lecz on nie odpocznie, aż na gongu dźwięk.

Bo człowiek brzmi dum... i życie jest pięk...

Najna Najna Najna Najna Najna

że życie jest piękne, że życie, życie.

Najna Najna Najna Najna Najna

i człowiek brzmi dum...

Znów czort po ringu goni mnie, aż nagle strasznie zbladł,

Bo tak tym biciem zmęczył się, że sam na deski padł.

Wzniesiono w górę moją dłoń, tę, co nie biła go.

Na deskach plackiem leżał on, Butkiejew, król KO.

I myślał, że człowiek brzmi dumnie, że hej.

A mnie czasem brzmi, a czasem ciut mniej.

A mnie czasem brzmi... A czasem...

Najna Najna Najna Najna Najna

że życie jest piękne, że życie, życie.

Najna Najna Najna Najna Najna

i człowiek brzmi dum...^[1]