Partyzancka idzie wiara

Z piosenką na ustach w świat.

Pragnie z serca, by ulecieć

Do swoich rodzinnych chat.

Baczność! spoza chmur i gór,

Z szumem orlich piór,

Poprzez rozległe łany,

Pozdrowienia od stron kochanych

Niesie „Szarakom(1)” wiatr.

Bo „Szaraków” sława rozległa

Przez polskie łany mknie.

Drży przed nimi żandarm krwiożerczy

I kałmuk kark swój gnie.

Cel! Pal! huczy wokół las,

My strzelamy wraz,

Trajkoczą erkaemy!

To za wolność brać partyzancka

Zacięty stacza bój.

Szumią lasy Starachowickie

I Świętokrzyski bór.

Radoszyckie z Dolejowskimi

Wspaniały nucą wtór.

Wodzu! chwała tobie, cześć!

Czynów twoich wieść,

W dalekie będą kraje,

Buki, graby i dęby stare,

Potomnym pamięć nieść.^{[1], [2]}