Nie na tem to szczęścia zalety, nie na tem

Żeby żyć w dostatkach, czynić się bogatym,

Ten u mnie szczęśliwy, który w życiu całem

Żył zawsze poczciwie i przestał na małem./bis

Wioseczka choć mała, byle w dobrej dobie

Może mi wystarczyć ku mojej potrzebie:

Choć francuska u nas teraz mowa w modzie,

Ja przy polskim stole nie siedzę też w głodzie./bis

A jeśli przyjaciel w domek mój zajedzie,

Wypiję butelkę piwa przy obiedzie,

Chociaż mój domeczek w sprzęty nie celuje,

Niedostatku jednak żadnego nie czuję./bis

A jeżeli życzę konie w pięknych szorach,

Kontent jestem z bryczki choć o dwóch resorach;

I do tego czwórkę w krakowskim ubiorze,

Pędzę chyżym kłusem chociaż przez bezdroże./bis

Bo jeszcze ta duma nie powstała we mnie,

Żebym się miał równać z możniejszym ode mnie;

Życie z wesołością i dobre sumienie:

To moje o szczęściu jest wyobrażenie./bis^[2]