Jak dobrze wstać

skoro świt,

jutrzenki blask

duszkiem pić,

nim w górze tam

skowronek zacznie tryl,

jak dobrze wcześnie wstać.

Dla tych chwil,

gdy nie ma wad

wspaniały, piękny świat,

jak dobrze wcześnie

rano wstać

wiosną lat.

Otrząsa się

z rosy bez,

chcę w taki dzień

znaleźć cię,

obiecał mi

poranek szczęście dziś

i szczęście dziś

musi przyjść.

Nie zmąci mej

radości żaden cień,

wschodzące słońce

śmieje się,

co za dzień!

Obiecuje nam ranek wszystko,

co chcemy mieć:

miłość ludziom,

deszcze listkom,

słowom sens.

Budzimy się do życia,

naiwni tak,

jak czasami porankiem bywa

piękny świat.

Nadzieja i jutrzenka,

siostry dwie,

trzeba wiedzieć, że są,

wierzyć w nie.^[2]