Piekielnie w górze szrapnele wyją,

Granaty ziemię szarpią, drą, ryją,

A nasi Strzelcy w okopach siedzą,

Konserwy jedzą.

Choć wokół kule zagładę sieją –

Te bestie śmierci w oczy się śmieją,

A chcąc jej szare oddalić mary...

Gryzą suchary!

O chłodzie, głodzie, senni, strudzeni,

Dwa dni w okopach siedzą znużeni,

Lecz choć im oczy do snu mrużą...

Cygara kurzą!

A kule lecą gęsto – jak z bani,

Więc biedni Strzelcy zrezygnowani,

Widząc, że wkrótce już legną w grobie...

Śpiewają sobie!

Wtem zawył granat, w proch wszystko ściera –

I wał okopu w strzępy rozdziera,

Więc wszyscy Bogu duszę oddają...

I w karty grają!^[1]

Okrutnie w górze szrapnele wyją.

Granaty ziemię szarpią, rwą, ryją,

A nasi strzelcy w okopach siedzą,

Konserwy jedzą.

Niewypoczęci, senni, strudzeni –

Dwa dni w okopach siedzą zmęczeni –

I choć im do snu oczy się mrużą,

Cygara kurzą.

Choć wokół kule zagładę sieją.

Te bestie śmierci w oczy się śmieją,

A chcąc jej szare odpędzić mary

Gryzą suchary.

A kule lecą gęsto, jak z bani:

Więc nasi strzelcy zrezygnowani,

Widząc, że wkrótce już legną w grobie.

Śpiewają sobie.

W tem pada granat, w proch wszystko ściera,

I szmat ekopu w strzępy rozdziera,

Więc strzelcy Bogu ducha oddają

I w karty grają. –^[2]