W dzień Bożego Narodzenia

radość wszystkiego stworzenia:

ptaszki do szopy zlatują,

Jezusowi przyśpiewują.

Słowik zaczyna dyszkantem,

szczygieł mu dobiera altem,

szpak tenorem krzyknie czasem,

a gołąbek gruchnie basem.

Wróbel, ptaszek-nieboraczek,

uziąbłszy śpiewa jak żaczek:

Dziw dziw dziw dziw dziw nad dziwy,

Bóg i człowiek wraz prawdziwy.

A mazurek z swoim synem

tak świergocze za kominem:

Cier cierp cierp cierp, miły Panie,

póki ten mróz nie ustanie.

A żurawie w swoje nosy

wykrzykują pod niebiosy;

czajka w górę podlatuje,

chwałę Bogu wyśpiewuje.

Sroka wlazłszy na jedlinę

odarła sobie łysinę

i choć gołe świeci czoło.

Dzieciątku nuci wesoło.

Kur na grzędzie krzyczy wszędzie:

Wstańcie, ludzie, bo dzień będzie,

do Betlejem pospieszajcie,

Boga w ciele przywitajcie.^[1]

W dzień Bożego Narodzenia

radość wszystkiego stworzenia:

ptaszki w górę podlatują,

Jezusowi przyśpiewują, przyśpiewują.

Słowik zaczyna dyszkantem,

szczygieł mu wtóruje altem,

szpak tenorem krzyknie czasem,

a gołąbek gruchnie basem.^[3]

W dzień Bożego Narodzenia

radość wszystkiego stworzenia:

Ptaszki w górę podlatują,

Jezusowi wyśpiewują, wyśpiewują.

I my też z serca ofiary,

łącząc z pastuszemi dary

Oddajemy wcielonemu Bogu

dziś nam zrodzonemu, zrodzonemu.

Wspieraj nas wieczny dziedzicu,

w świętych cnotach, w dobrem życiu

Błogosław każdego mile,

poszczęć wszystkie życia chwile, życia chwile.^[4]

W dzień Bożego Narodzenia

radość wszystkiego stworzenia:

ptaszki do szopy zlatują,

Jezusowi przyśpiewują.

Kurczęta w piszczałki grały,

Uczone kosy śpiewały,

Niedźwiedź pacierz mówił

Koń zębami dzwonił nad żłobem.

Zając siedząc z królikami,

Bębnił swojemi nóżkami,

Wróble coś gwarzyły

Gdy sobie podpiły z dzierlatką, z czeczotką.^[5]