Przez wieś wesoły pluton szedł i piosenkę niósł,

że jak to miło poznać miłość

z całowanych ust, z całowanych ust.

Przez wieś wesoły pluton szedł, a dziewczęta w łzach

na drodze stały i tak żegnały

swoich chłopców, ach! swoich chłopców, ach!

Urszula, Tekla i Kordula, Celina, niby słoń dziewczyna,

Agnieszka, Maria i Natalia, Rozalia oraz Eulalia.

Urszula, Tekla i Kordula, Celina, niby słoń dziewczyna,

Agnieszka, Maria i Natalia, Rozalia oraz Eulalia.

A nawet była, proszę uważać, proszę uważać!

panna Babianna, córka młynarza, córka młynarza,

Helenka, Zosia i Małgosia, Marcelka, Kasia i Joasia,

Aniela, co oczkami strzela i innych dziewcząt cała moc.

I długo stały, rączkami wiewały, aż zapadła noc.

W bój pluton poszedł jak na bal, piosenkę poniósł kul.

Przez krew i ogień, krok w krok za wrogiem,

co Kraj w żelaza wkuł, co Kraj w żelaza wkuł.

A w oczach dziewcząt zakwitł ból, miłości smutny brat,

o chłopcach śniły, ach, powróć miły,

któryś serce skradł, któryś serce skradł!

Urszula, Tekla i Kordula...

Tęskniła również, proszę uważać, proszę uważać!

panna Babianna, córka młynarza, córka młynarza,

Helenka, Zosia i Małgosia, Marcelka, Kasia i Joasia,

Aniela, co oczkami strzela, wszystkie dziewczęta jak z całej wsi.

Olbrzymi księżyc, balon na uwięzi, nad ich snami lśni.

Nie wrócił do wsi pluton już; szeroki przecież świat.

Spróbujcie sami jego drogami

przez tyle chodzić lat, przez tyle chodzić lat.

Nie wrócił do wsi pluton już, na rzęsach łezka drży,

ach, w tobie wszystko mała kołysko,

co zostało mi, co zostało mi.

Urszula, Tekla i Kordula...

A nawet ma syna, proszę uważać, proszę uważać!

panna Babianna, córka młynarza, córka młynarza,

Helenka, Zosia i Małgosia, Marcelka, Kasia i Joasia,

Aniela, co oczkami strzela, wszystkie dziewczęta jak cały rój.

Kołysz się, kołysz, rośnij wesoły, jak ten, co poszedł w bój!^{[1], [2]}