Zaśpiewaj piosnkę nam, wesoły, dzielny wichrze,

wesoły wichrze, wesoły wichrze!

Tyś w swych wędrówkach słyszał szepty traw najcichsze

i zwiedził ziemi każdy głuchy kąt.

Śpiewaj nam o dolinach i górach,

o zagadce mieniących się fal,

o ptasich awanturach,

o niebie i o chmurach,

o ludziach jak hartowna stal.

Walk zaciętych kto poznał koleje,

dźwięczną piosnką wyśpiewa swój cel:

„Kto wesół, ten się śmieje,

plon zbierze kto zasieje,

zwycięży, kto najmocniej chce!”

Zaśpiewaj piosnkę nam, wesoły, dzielny wichrze,

wesoły wichrze, wesoły wichrze!

Tyś w swych wędrówkach słyszał szepty traw najcichsze

i zwiedził ziemi każdy głuchy kąt.

Powiedz, wichrze, gdzie puszcza dziewicza,

uszy czułe na szelest i szmer,

gęstwina tajemnicza,

gdzie ścieżki się wytycza

pod stukot roztętnionych serc!

Walk zaciętych...

Zaśpiewaj piosnkę nam, wesoły, dzielny wichrze,

wesoły wichrze, wesoły wichrze!

Tyś w swych wędrówkach słyszał szepty traw najcichsze

i zwiedził ziemi każdy głuchy kąt.

Śpiewaj nam o odwadze i chwale

tych, co kują radosny swój los.

Niech serce się zapali,

by każdy wciąż wytrwałej

budował ku przyszłości most.

Walk zaciętych...

Zaśpiewaj piosnkę nam, wesoły, dzielny wichrze,

wesoły wichrze, wesoły wichrze!

Tyś w swych wędrówkach słyszał szepty traw najcichsze

i zwiedził ziemi każdy głuchy kąt.

Niech w twej piosnce wiosenną melodią

zabrzmi dźwięk wszystkich krajów i dróg,

by piosnkę każdy podjął,

by same poszły pod nią

miliony roztańczonych nóg!

Walk zaciętych...^[3]