Wypijmy z gestem przyjaciółko

Za tych co dawno wyjechali

Za parę granic, za marzeniem

Daleko gdzieś za oceany

A my tu ciągle różne sprawy

I nowe twarze i rozstania

Jest jeszcze zdrowie do zabawy

Na nogach często noc się słania

W maliny wpuszcza nas codzienność

Niektórzy nawet wierzą w dzieci

Kwiatu paproci, szczypty szczęścia

Szukamy blednąc a czas leci

Więc pijmy w noce przegadane

I za tych co z niebieskiej dali

nie mogą wrócić by nad ranem

na drżącym katzu móc zapalić

Życie się toczy, toczy w kółko

Nadal daleko stąd do raju

Więc pijmy stara przyjaciółko

Za wszystkich tych co nie wracają

I nie marnujmy ani chwili

W tym życia tańcu oszalałym

By się nie dostać w błędne tryby

Spraw byle jakich nędznych, małych

Bo jeśli życie nie upaja

To nudą wionie i piwnicą

Więc albo spłoniesz jak pochodnia

Lub gnijąc wolno wpełzasz w nicość

Bo jeśli życie nie upaja

To nudą wionie i piwnicą

Więc albo spłoniesz jak pochodnia

Inaczej gnijąc wpełzasz w nicość^[1]