Warszawski zespół jazzu tradycyjnego utworzony pod nazwą New Orleans Stompers w listopadzie 1957 r. przez Mieczysława Wadeckiego – dr., lider, z Wiesławem Ejssymontem – tr., Wojciechem Kacperskim – pf., Jerzym Kowalskim – tbn., Bogusławem Rudzińskim – cl. W lutym 1958 r. do zespołu dołączyli Bogdan Ignatowski – bjo, i Eugeniusz Koniarz – cb. Zadebiutował w lutym 1958 r. na Ogólnopolskim Konkursie Amatorskich Zespołów Jazzowych i Tanecznych w Warszawie. W tym samym roku w marcu wystąpił na czwartym w historii powojennego jazzu koncercie w Filharmonii Narodowej, a w czerwcu w eksperymentalnym programie Telewizji Warszawskiej. We wrześniu 1958 r. uczestniczył w I Międzynarodowym Festiwalu Jazzowym Jazz Jamboree w Warszawie. Na festiwalu tym występował później rokrocznie do 1964 r.

W 1961 r. stał się zespołem profesjonalnym. Na pierwsze zagraniczne koncerty wyjechał w 1962 r. do Szwecji, koncertował także w Finlandii, NRD, RFN, Belgii i ZSRR. W latach 1965–1966 odbył tournée po USA i Kanadzie. Dokonał archiwalnych nagrań dla Polskiego Radia i płytowych, w tym m.in. na pierwszy w serii Polish Jazz LP Warsaw Stompers. Akompaniował na estradzie i w nagraniach m.in. Filipinkom, Jeanne Johnstone, Maciejowi Kossowskiemu, Halinie Kunickiej, Danucie Rinn i Markowi Tarnowskiemu. Przestał istnieć w 1966 r.

Zespół jest bohaterem hasła w telewizyjnej wersji Leksykonu Polskiej Muzyki Rozrywkowej (odcinek 72 w reżyserii Ryszarda Wolańskiego). W grupie grali także: Henryk Majewski – tr.; Włodzimierz Kruszyński, Waldemar Kurpiński, Bogusław Sobiesiak – cl.; Bruno Buczek, Andrzej Dorawa, Dymitr Markiewicz, Zbigniew Namysłowski – tbn.; Włodzimierz Gulgowski, Wojciech Kamiński, Tomasz Ochalski, Krzysztof Sadowski – pf.; Władysław Brzezicki – bjo; Włodzimierz Konarzewski, Janusz Kozłowski, Jerzy Kruszyński, Zdzisław Orłowski, Janusz Rafalski, Adam Skorupka, Tadeusz Wójcik, Tadeusz Zwierzchowski – cb.; Marian Ząbek, Andrzej „Fats” Zieliński – dr^[1].