To słynny walc Adama Karasińskiego, którym na początku XX wieku rozbrzmiewały balowe sale, estrady koncertowe, salony i kawiarnie. Adam Karasiński był utalentowanym kompozytorem. Nazywano go „polskim królem walca”, chociaż komponował także polonezy, kadryle, polki i mazury. Występował na estradzie z własną orkiestrą, z którą koncertował w Paryżu, Moskwie, Wiedniu i Budapeszcie – wszędzie wzbudzając zachwyt pięknym walcem François. Po śmierci kompozytora jego syn Zygmunt Karasiński zinstrumentował ten utwór od nowa, wyposażając go również w nowy tekst Andrzeja Własta^[2].