Pianista jazzowy-wirtuoz, kompozytor, aranżer i lider zespołów. Znany jest również jako pedagog (m.in. prowadzi warsztaty w Chodzieży i Brzozowie). Od kilku lat wykłada przedmioty związane z muzyką jazzową na Akademii Muzycznej w Krakowie. Jeden z głównych przedstawicieli be-bopu w Polsce. Ukończył Akademię Muzyczną w klasie puzonu w 1981 r., jednak najważniejsza była dla niego nieformalna edukacja jazzowa. Rozpoczął ją w wieku 14 lat pod okiem Tomasza Stańki i Zbigniewa Seiferta. W latach 80-tych brał lekcje w Nowym Jorku od takich muzyków, jak: Hal Galper, Barry Harris, Kenny Warner i Michael Weiss. Jego największą miłością jest be-bop, a wzorem pozostają niezmiennie tacy mistrzowie, jak: Dizzy Gillespie, Charlie Parker i pianiści – Tommy Flanagan, Herbie Hancock, Hank Jones i Bud Powell.

Bardzo wcześnie zaczął prowadzić własne formacje jazzowe: od kwartetu po big-band, aranżując, komponując i grając na pianinie. Zadebiutował w 1975 r. ze swoją orkiestrą na koncercie otwierającym Krakowskie Zaduszki Jazzowe. W 1978 r. rozpoczął współpracę z Jarosławem Śmietaną w ramach grupy Extra Ball, z którą m.in. odbył 2-miesięczne tournée po Stanach Zjednoczonych. W latach 80-tych grał z czołówką polskiego jazzu w osobach Henryka Majewskiego, Henryka Miśkiewicza, Janusza Muniaka, Tomasza Szukalskiego i Jana Ptaszyna Wróblewskiego. Przez dwa lata współpracował z Przemysławem Gwoździowskim i jego formacją Axis. Następnie założył własną grupę o nazwie After Action Satisfaction, w skład której weszli: Maciej Sikała – sxf., Piotr Wojtasik – tr., Grzegorz Nagórski – tbn., Jacek Niedziela – cb. i perkusiści – Jerzy Głód i Krzysztof Zawadzki. W 1986 r. wraz z Antonim Dębskim i Jackiem Pelcem założył swoje pierwsze trio. Pomimo krótkiego istnienia wystąpiło na wszystkich najważniejszych festiwalach jazzowych w Polsce, uwieczniając swoją muzykę na kultowej płycie pt. After Action, pierwszej autorskiej płycie artysty.

W 1987 r. Wojciech Groborz rozpoczął trwającą do dzisiaj współpracę z legendarną grupą Jazz_Band_Ball, zostając jej głównym aranżerem. Koncertował z nią w całej Europie i regularnie wyjeżdża na występy do USA, gdzie orkiestra jest jedną z największych atrakcji festiwalu Dixieland Jazz Jubilee w kalifornijskim Sacramento. W latach 90-tych wraz z liderem JBBO Janem Kudykiem prowadził Groborz-Kudyk Quintet, bopową formację, w której występował m.in. czołowy polski perkusista Kazimierz Jonkisz. Pod koniec lat 90-tych powrócił do najbardziej odpowiedniej formuły dla pianisty jazzowego, jaką jest trio. Wojciech Groborz Trio prezentuje to, co najlepsze w stylu be-bop, łącząc go z elementami muzyki latynoskiej (płyta Yet Another BeBop Day z 2000 r.). Starannie dobrany repertuar zawiera znane standardy jazzowe w nowoczesnych aranżacjach, jak również kompozycje lidera, w tym liryczne ballady i pełne ekspresji utwory latynoskie. Do współpracy zostali zaproszeni Tomasz Kupiec – cb. i Wiesław Jamioł – dr. W ostatnim czasie, na koncertach Tria można także usłyszeć utalentowanych muzyków młodszego pokolenia: kontrabasistę Macieja Adamczaka i perkusistę Łukasza Żytę.

Wojciech Groborz okazjonalnie formował big-bandy, m.in. Big Band Rotunda. Ich muzykę zawsze charakteryzowała jednorodna stylistyka, pozbawiona komercyjnych inklinacji. Jego najnowszym big-bandem jest utrzymany w stylu be-bop nonet Piecestra. Formuła zespołu jest okazją do prezentacji najbardziej utalentowanych krakowskich muzyków jazzowych^[2].