Muniak, Janusz

Zgłoszenie do artykułu: Muniak, Janusz

Wyrażam zgodę na przetwarzanie moich danych osobowych przez Ośrodek Kultury „Biblioteka Polskiej Piosenki” zgodnie z Rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE i ustawą o ochronie danych osobowych z dnia 10 maja 2018 (Dz. U. poz. 1000), w celu wymiany informacji z zakresu polskiej pieśni i piosenki. Wymiana informacji będzie się odbywać zarówno za pośrednictwem niniejszego formularza jak i bezpośrednio, w dalszym toku spraw, redaktora bazy danych, prowadzącego korespondencję z właściwego dla niego adresu mailowego.
Administratorem danych jest Ośrodek Kultury „Biblioteka Polskiej Piosenki” z siedzibą w Krakowie przy ulicy Krakusa 7. Wszelkie dokładne informacje o tym jak zbieramy i chronimy Twoje dane uzyskasz od naszego Inspektora Ochrony Danych Osobowych (iodo@bibliotekapiosenki.pl).
Wszystkim osobom, których dane są przetwarzane, przysługuje prawo do ochrony danych ich dotyczących, do kontroli przetwarzania tych danych oraz do ich uaktualniania, usunięcia jak również do uzyskiwania wszystkich informacji o przysługujących im prawach.

Nazwisko:

Muniak, Janusz

Data urodzenia:

3 czerwca 1941

Miejsce urodzenia:

Kraków

Data śmierci:

31 stycznia 2016

Miejsce śmierci:

Kraków

Informacje

Jazzowy saksofonista sopranowy i tenorowy, flecista, kompozytor i aranżer. Ukończył Średnią Szkołę Muzyczną w Krakowie. Debiutował w 1960 r. w lubelskim zespole Witolda Miszczaka. W 1963 r. został saksofonistą tenorowym krakowskiego zespołu Jazz Darings Tomasza Stańki. Z zespołem tym współpracował do jego rozwiązania w 1974 r. Występował z nim niemal w całej Europie (m. in.: Austria, RFN, Szwajcaria, Włochy) i nagrał trzy płyty: Music For K. (1970 r.), Jazz Message From Poland (1972 r.) i Purple Sun (1973 r.)[2]. W 1964 r. wystąpił po raz pierwszy na Międzynarodowym Festiwalu „Jazz Jamboree” w Warszawie w Kwintecie Andrzeja Trzaskowskiego[1]. Z tą grupą nagrał trzy płyty: Jazz Jamboree ’64, The Andrzej Trzaskowski Quintet (1965 r.) i Seant – The Andrzej Trzaskowski Sextet (1966 r.)[2]. Współpracował także z Krzysztofem Komedą[1], z zespołami Jana „Ptaszyna” Wróblewskiego – Studiem Jazzowym Polskiego Radia i Stowarzyszeniem Popierania Prawdziwej Twórczości „Chałturnik”, z którymi nagrał sześć płyt, w tym: Kto tak pięknie gra (1973 r.) i Sprzedawcy glonów (1973 r.)[2], a także z Kwartetem Jana Jarczyka.

Od 1976 r. prowadzi własne zespoły. W roli lidera debiutował z Kwintetem w składzie: Jerzy Bezucha – dr., Marek Bliziński – g., Andrzej Dechnik – cb., Janusz Muniak – sopr. sxf., ten. sxf., Paweł Perliński – pf[1]. Z kwintetem nagrał płytę pt. Question Mark w 1978 r., debiut stanowiący podsumowanie 20 lat doświadczeń[2].

W 1979 r. utworzył Kwartet: Jerzy Bezucha – dr., Andrzej Dechnik – cb., Janusz Muniak – sopr. sxf., ten. sxf., Jarosław Śmietana – g[1]. Z Kwintetem nagrał płytę pt. Placebo w 1982 r. – znakomitą próbkę twórczości saksofonisty. Znajdziemy na niej cztery kompozycje lidera, w tym: hard-bopową A-Tisket A-Zasket, funk-rockową Funky dla pani Hanki i piękną balladę liryczną Nie bądź na mnie zła[2].

W jego zespołach grali także: Andrzej Cudzich, Antoni Dębski, Paweł Jarzębski – cb.; Bogdan Kierach, Jacek Pelc, Krzysztof Zawadzki – dr.; Lesław Możdżer, Włodzimierz Pawlik, Wojciech Puszek – pf[1].

W 1986 r. ukazała się rejestracja koncertu Janusza Muniaka, który miał miejsce podczas XXXI Zaduszek Jazzowych w Krakowie.

Potem po długiej przerwie, dopiero w połowie lat 90-tych XX w. doszło do ponownego ożywienia w jego nagraniowej działalności. Wtedy to wraz ze Zbigniewem Wegehauptem – cb. i Michałem Miśkiewiczem – dr. oraz innymi czołowymi polskimi jazzmanami nagrał trzy kolejne płyty kompaktowe: You Know These Songs (1994 r.), Not So Fast (1995 r.) i One And Four (1997 r.).

Muzyk często brał udział w spotkaniach muzyków w Tatrach na Jazz Campingu Kalatówki. Stworzył własny zespół – Janusz Muniak Quartet. W jego skład weszli: Przemysław Strączek – g., Adam Kowalewski – cb., Grzegorz Masłowski – dr. i Janusz Muniak – ten. sxf. Prowadził również własny sekstet, do którego zaprosił muzyków młodego pokolenia, wśród których znaleźli się: Marcin Ślusarczyk – sxf., Tomasz Grzegorski – sxf., Maciej Adamczak – cb., Sebastian Frankiewicz – dr. i Michał Tokaj – pf. Z najnowszego okresu działalności Janusza Muniaka pochodzi płyta Just Friends (2000 r.). W nagraniu płyty pomagali również członkowie warszawskiej formacji Simple Acoustic, to jest: Sławomir KurkiewiczMichał Miśkiewicz. Autorską dyskografię Muniaka za ostatni okres uzupełniają albumy: Spotkanie (1998 r.) i Annie (2002 r.)[2], [4].

Współpracował z zagranicznymi jazzmanami, m.in. z George’em Brucknerem, Dirkiem A. Dhonauem – dr., Donem Cherrym, Freddiem Hubbardem – tr., Hankiem Mobleyem, Charliem Venturą – ten. sxf., Hankiem Jonesem, Pierre’em Pausgenem, Gerdem Schullerem – pf.

W 1990 r. i w latach 2006–2007 zwyciężył w ankiecie Jazz Top magazynu „Jazz Forum” w kategorii saksofon tenorowy, a w 2011 r. został uznany za najlepszego saksofonistę w Polsce. W 2015 otrzymał Złotego Fryderyka za całokształt pracy twórczej.

Od 1992 r. prowadził w Krakowie pierwszy prywatny Jazz Club „U Muniaka”, gdzie najłatwiej było zetknąć się z jego muzyką. Jego karierze poświęcone jest hasło w telewizyjnej wersji Leksykonu Polskiej Muzyki Rozrywkowej odc. 69 (reż. Ryszard Wolański)[1], [4].

W listopadzie 2015 r. ukazał się autorski album Muniaka pt. Contemplation, w którym zagrali Joachim Mencel – pf., Willem von Hombracht – cb., oraz Harry Tanschek – dr. Na płycie znalazły się standardy oraz jedna kompozycja Muniaka[4].

Występował na najważniejszych festiwalach europejskich. Jego muzykę wyróżnia głębokie i ciepłe brzmienie tenoru oraz przekonujące improwizacje. Zawsze dla niego najważniejszy był akustyczny mainstream, amerykańskie standardy i jazzowa klasyka. Był prezesem krakowskiego oddziału Polskiego Stowarzyszenia Jazzowego[2].

Bibliografia

1. 

Wolański, Ryszard.

2. 

Rabiański, Radosław.

3. 

http://www.muniak.krakow.pl/.
Oficjalna strona internetowa Janusza Muniaka [odczyt: 11.03.2010].

4. 

http://muzyka.onet.pl/.
Portal muzyka.onet.pl [odczyt: 01.02.2016].