Tekst pochodzi z Kobylina, ale pieśń jest znana w całej Polsce, a także w Czechach, na Morawach, Słowacczyźnie i Rusi Węgierskiej. Wskazówką do określenia jej wieku jest zapis Ł. Górnickiego (1566), jak to „kmieć w gorące dni śpiewa sobie o lipce” – być może mowa tu właśnie o tym utworze. Nie przypisuje się jej rodzimego pochodzenia, gdyż pierwotny pomysł spotykany w niemieckiej pieśni łowieckiej z pierwszej połowy XVI wieku. Bardzo prawdopodobne są zapożyczenia, które przypuszczalnie zadomowiły się wraz ze zwyczajami myśliwskimi^[1].

Polska pieśń ludowa o archaicznej nucie, oparta na pradawnej bezpółtonowej skali pięciodzwiękowej^[3].