Polska kompozytorka doby romantyzmu^[2].

Była nazywana „Egerią Cyganerii Warszawskiej”. W gronie samych mężczyzn, które na początku lat czterdziestych XIX wieku prowadziło tak zwane „życie manifestacyjne” (walka z filisterią, misteria spirytusowe, dziwaczne obyczaje i manifesty), piękna Julia z łatwością znosiła tę cygańską atmosferę i dziwactwa swoich przyjaciół. Komponowała jeszcze dla nich całkiem udane pieśni, szczególnie do słów Wolskiego, Zamorskiego i Mickiewicza, z którym „cyganie warszawscy” utrzymywali liczne kontakty. Julia to siostra Karola Brzozowskiego, wybitnego tłumacza poezji orientalnej^[3].

Projekt współfinansowany przez Unię Europejską w ramach Małopolskiego Regionalnego Programu Operacyjnego na lata 2007–2013.