Kompozytor, pedagog, twórca muzyki^[1]. Kształcił się początkowo w grze na fortepianie u Karola Mikulego i Stefana Wittego we Lwowie. W latach 1882–1885 studiował kompozycję w Konserwatorium Towarzystwa Przyjaciół Muzyki we Wiedniu. W 1885 r. kształcił się prywatnie u przebywającego wówczas we Wiedniu Ignacego Jana Paderewskiego. Po roku odbył jeszcze uzupełniające studia kompozytorskie u Salomona Jadassohna w Lipsku.

W 1887 r. objął stanowisko profesora w Konserwatorium Galicyjskiego Towarzystwa Muzycznego we Lwowie. Funkcję tę pełnił do wybuchu I wojny światowej. Od 1919 r. był profesorem estetyki i historii muzyki w Konserwatorium Warszawskim. W 1928 r. przeszedł na emeryturę.

Jako kompozytor opublikował szereg utworów – 2 symfonie, 4 uwertury do koncertów, muzykę kameralną, kwartety smyczkowe, utwory fortepianowe (m.in. Morceaux, Theme et variations, Polonaise et Cracovienne), pieśni solowe^[2]. Skomponował muzykę do poezji Adam Asnyka, Adama Mickiewicza, Marii Konopnickiej, Kornela Makuszyńskiego^[1], dwie kantaty do tekstów Kornela Ujejskiego i Kazimierza Tetmajera. Był autorem pieśni religijnych i kolęd na głosy solo, chór i orkiestrę. W jego dorobku wyróżniały się przede wszystkim pieśni na głos z towarzyszeniem fortepianu, oparte na śpiewnej, prostej melodyce. Łączył w nich ich motywy własne z elementami ludowymi i narodowymi oraz wpływami muzyki zachodnioeuropejskiej, m.in. romantyków niemieckich. Był także recenzentem i publicystą muzycznym w czasopismach warszawskich^[3].