Pieśń chóralna z II aktu sceny I opery Straszny dwór Stanisława Moniuszki wykonanej po raz pierwszy w 1865 r. w Warszawie^[1]. Urokliwy chór dziewcząt przy krosnach (stąd częsty taki właśnie tytuł utworu) tworzy wspaniałe tło dla dalszej romansowej akcji opery. Wśród nich są córki Miecznika – Hanna i Jadwiga. W operze są cudowne arie, śpiewy i tańce narodowe. Wszystko to, co dzieje się w modrzewiowym kalinowskim dworze, ma urok, klimat i nastrój z Pana Tadeusza rodem. Specjalna zasługa w tym współpracownika i librecisty Moniuszki – Jana Chęcińskiego. Wiele fragmentów tego libretta można recytować i czytać jak dobrą poezję. Wbudował on również do zabawnej akcji opery wiele głębokich zamysłów. Pod tym ładnym pretekstem zabawy w „straszny dwór” kryje się wzbogacona muzyką Moniuszki wielka myśl patriotyczna^[3].