Spod igiełek kwiaty rosną mknie za ściegiem ścieg:

żałuj, żałuj hoża wiosno, że cię tuli śnieg,

zanim niebo się ukorzy twój kobierzec z róż,

my pod stopy Matki Bożej nasz złożymy już,

z wyrazem wdzięcznej dani jak wiosenny czar

dziś Królowej Niebios Pani z serc złożymy dar.^[1]

Spod igiełek kwiaty rosną, mknie za ściegiem ścieg,

Żałuj, żałuj, hoża wiosno, że cię tuli śnieg

Zanim niebu się ukorzy twój kobierzec z róż,

my pod stopy Matki Bożej nasz złożymy już

Zanim wiosenne przyjdą dary mnóstwo mlodych par

Na bławatach tej ofiary serc zamienią dar,

Zamienią serca, zamienią dar.^[2]