Jest to dawna piosenka szlachecka, którą z upodobaniem śpiewano na dworach i zaściankach. Odnotowano różne „wymienne” zresztą zwrotki na różne miłosne okazje, które dowolnie sobie układano. Istnieje jeszcze zakończenie mniej tragiczne, z którego wynika, że ona będzie „panią na jasnym dworze”, a on zostanie „księdzem w ciemnym klasztorze”^[3].

W ludowej wersji pieśń zaczyna się od słów „Wyszła dziewczyna, jako róży kwiat” albo „Ty pójdziesz górą...”, więc i tu można było nastrój dowolnie modelować^[3].

W czasach Powstania 1863 r. była szczególnie popularna. Przytacza ją Eliza Orzeszkowa w powieści Nad Niemnem^[2].