Nie jest to partyzancka wersja radzieckiej piosenki Katiuszy, mimo że pierwsza jej zwrotka zaczyna się podobnymi słowami. Z kompozycji Blanter_Matwiej pozostała jedynie melodia; polskie słowa są oryginalnym dziełem nieznanego dotąd autora z Lubelszczyzny. Pierwotną wersję poprawił i wygładził „Ali” – Aleksander Szymański, a więc ten sam partyzant, który nadał ostateczny kształt samorodnej Pieśni o Jastrzębiu. Tekst Zosieńki opublikowany został w 1945 r. w broszurze Pieśni robotnicze i narodowe^[1].

Drugi wariant tekstu został nadesłany przez Wacława Froncowicza w ramach konkursu zorganizowanego staraniem Zarządu Głównego Związku Młodzieży Wiejskiej oraz redakcji tygodnika „Nowa Wieś”. Trzecią wersję słów przekazała Stefania Balawender. Czwarty możliwy wariant strof upowszechniła Teresa Biegas. Piosenkę tę śpiewali partyzanci w lasach janowskich. Informatorką uczestniczki była jej matka, zamieszkała w Białej, w pobliżu Janowa Lubelskiego. Piątą wersję nadesłała Irena Butkiewicz, szóstą Anna Strzelczyk.

Piosenka była wykonywana przez partyzantów Gwardii Ludowej od 1942 r. na terenie Kielecczyzny. Tekst znajduje się w Archiwum Zakładu Historii Partii przy KC PZPR, sygn. 245/3 [ t. III, k. 29, 42, maszynopis], t. III, k. 72 [rękopis J. Wziętka], k. 89^[2].