Pieśń o „Jastrzębiu”

Zgłoszenie do artykułu: Pieśń o „Jastrzębiu”

Wyrażam zgodę na przetwarzanie moich danych osobowych przez Ośrodek Kultury „Biblioteka Polskiej Piosenki” zgodnie z Rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE i ustawą o ochronie danych osobowych z dnia 10 maja 2018 (Dz. U. poz. 1000), w celu wymiany informacji z zakresu polskiej pieśni i piosenki. Wymiana informacji będzie się odbywać zarówno za pośrednictwem niniejszego formularza jak i bezpośrednio, w dalszym toku spraw, redaktora bazy danych, prowadzącego korespondencję z właściwego dla niego adresu mailowego.
Administratorem danych jest Ośrodek Kultury „Biblioteka Polskiej Piosenki” z siedzibą w Krakowie przy ulicy Krakusa 7. Wszelkie dokładne informacje o tym jak zbieramy i chronimy Twoje dane uzyskasz od naszego Inspektora Ochrony Danych Osobowych (iodo@bibliotekapiosenki.pl).
Wszystkim osobom, których dane są przetwarzane, przysługuje prawo do ochrony danych ich dotyczących, do kontroli przetwarzania tych danych oraz do ich uaktualniania, usunięcia jak również do uzyskiwania wszystkich informacji o przysługujących im prawach.

Tytuł:

Pieśń o „Jastrzębiu”

Ballada o „Jastrzębiu”

W lipskich lasach bitwa wre

Autor słów:

nieznany[1]

Szymański, Aleksander[1]
Dokonał opracowania tekstu oryginalnego.

Autor muzyki:

nieznany

Melodia:

ludowa z lubelskiego[1]

Data powstania:

1943

Informacje

W marcu 1943 r. w skład Grupy Operacyjnej Gwardii Ludowej im. Tadeusza Kościuszki, która podejmowała działania partyzanckie w lasach Biłgorajskich i Janowskich na Lubelszczyźnie, wszedł oddział „Jastrzębia” – Antoniego Palenia. Miał on już za sobą wielomiesięczne doświadczenia partyzanckie i szeroką sławę. Antoni Paleń utworzył swój oddział pod koniec 1941 r. Był niesłychanie odważny. Kiedy umierał w chłopskiej chacie we wsi Rzeczyca, dokąd przywieziono go śmiertelnie rannego po bitwie pod Kochanami, miał zaledwie 23 lata. Było to w październiku 1943 r. Wkrótce pojawiła się samorodna pieśń – ballada, składająca w prostych słowach hołd temu młodziutkiemu kapitanowi Gwardii Ludowej[1].

Pieśń o „Jastrzębiu” ogromnie spopularyzowało widowisko pt. Dziś do ciebie przyjść nie mogę, wystawiane przed laty rekordową ilość razy w warszawskim Teatrze Klasycznym oraz liczne nagrania radiowe i płytowe z tego spektaklu[6].

Drugi wariant tekstu został nadesłany przez Władysława Adamiak w ramach konkursu zorganizowanego staraniem Zarządu Głównego Związku Młodzieży Wiejskiej oraz redakcji tygodnika „Nowa Wieś”. Pieśń ukazała się drukiem w: Żołnierska rzecz, s. 93 i 440; Archiwum Zakładu Historii Partii przy KC PZPR, syg. 245/3, t, II, k. 45 i 46, 245/3, t. III, k. 83 – rękopis J. Wziętka pt. Pieśń o Jastrzębiu[5].

Bibliografia

1. 

Niech wiatr ją poniesie: antologia pieśni z lat 1939–1945, s. 365–367, 473, 474.

2. 

Pieśni robotnicze i narodowe

3. 

Żołnierska rzecz: zbiór pieśni wojskowych, s. 93–95.

4. 

Śpiewnik „Iskier”: pieśni i piosenki na różne okazje, s. 82, 83.

5. 

Z pieśnią i karabinem: pieśni partyzanckie i okupacyjne z lat 1939–1945: wybór materiałów z konkursu ZMW i „Nowej Wsi”, s. 420–422.
Publikacja nie zawiera informacji na temat autora tekstu i muzyki utworu.

6. 

Złota księga pieśni polskich: pieśni, gawędy, opowieści, s. 279, 280.
Publikacja nie zawiera informacji na temat autora tekstu oraz muzyki utworu.