Bacewicz, Grażyna

Kompozytorka i skrzypaczka. Studia odbyła w Warszawie, w Konserwatorium Warszawskim – w klasie kompozycji Kazimierza Sikorskiego i klasie gry skrzypcowej Józefa Jarzębskiego. Dzięki hojności Ignacego Jana Paderewskiego otrzymała stypendium na studia kompozytorskie w Ecole Normale de Musique w Paryżu, które odbyła w latach 1932-33 pod kierunkiem Nadii Boulanger. Uczęszczała tam również na prywatne lekcje gry na skrzypcach do Henri Toureta. Ponownie wyjechała do stolicy Francji w 1934 r., aby kształcić się u węgierskiego skrzypka – Carla Flescha.

Debiutowała w 1934 r. jako kompozytorka i skrzypaczka. W latach 1936-38 współpracowała z warszawską Orkiestrą Polskiego Radia zorganizowaną przez Grzegorza Fitelberga, w której grała partię pierwszych skrzypiec. Przed wybuchem II wojny światowej wiele koncertowała m.in. na Litwie, we Francji i Hiszpanii. Po wojnie kontynuowała działalność koncertową do 1953 r. Dawała recitale w Belgii, Czechosłowacji, ZSRR, Rumunii, na Węgrzech i we Francji. Równocześnie w 1945 r. podjęła pracę w Państwowym Konserwatorium Muzycznym w Łodzi, gdzie wykładała przedmioty teoretyczne i prowadziła klasę skrzypiec.

W latach 50. poświęciła się prawie wyłącznie kompozycji i nauczaniu. Od 1966 r. aż do śmierci pracowała w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej w Warszawie, prowadząc klasę kompozycji. W latach 1955-57 i 1960-69 pełniła również funkcję wiceprezesa Związku Kompozytorów Polskich.

Jest uznawana za jedną z najwybitniejszych kobiet-kompozytorek na świecie XX w. Pozostawiła symfonie, koncerty skrzypcowe, operę, cały szereg utworów kameralnych, pieśni. Za bogatą twórczość kompozytorską była wielokrotnie nagradzana i wyróżniana, m.in.:

• I nagroda na konkursie kompozytorskim Towarzystwa „Aide aux femmes de professions libres” w Paryżu za Kwintet na instrumenty dęte w 1933 r.,
• I nagroda na Międzynarodowym Konkursie Kompozytorskim w Liège za Kwartet smyczkowy nr 4 w 1951 r.,
• III miejsce dla Muzyka na smyczki, trąbki i perkusję na Międzynarodowej Trybunie Kompozytorów UNESCO w Paryżu w 1960 r.,
• nagroda Rządu Belgijskiego i złoty medal na Międzynarodowym Konkursie Kompozytorskim w Brukseli za Koncert skrzypcowy nr 7 w 1965 r.,
• nagroda muzyczna miasta Warszawy za całokształt działalności kompozytorskiej, wirtuozowskiej, organizatorskiej i pedagogicznej w 1949 r.,
• Nagroda Ministra Kultury i Sztuki za Symfonię nr 4, Koncert skrzypcowy nr 3 i Kwartet smyczkowy nr 3 w 1955 r.,
• Nagroda Związku Kompozytorów Polskich za wybitne osiągnięcia w dziedzinie twórczości kompozytorskiej w 1960 r.,
• odznaczona Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski w 1953 r., Medalem 10-lecia Polski Ludowej w 1955 r. oraz Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski w 1955 r.^{[1], [2]}.