Pianista, organista, kompozytor, aranżer i dyrygent. W dzieciństwie uczył się gry na skrzypcach, fortepianie, flecie i wiolonczeli. Absolwent Konserwatorium Berlińskiego w klasie kompozycji. Po ukończeniu studiów zamieszkał w Jeleniej Górze, gdzie w latach 1951–1955 pracował jako kierownik muzyczny w miejscowym Teatrze Dramatycznym. Równocześnie współpracował jako aranżer z warszawską Orkiestrą Taneczną Polskiego Radia. W 1955 r. przeniósł się do Warszawy. W latach 1955–1959 był drugim, a w latach 1959–1974 pierwszym dyrygentem warszawskiej orkiestry. Dokonał z nią licznych nagrań archiwalnych dla Polskiego Radia. Uczestniczył także, jako aranżer i dyrygent orkiestry akompaniującej solistom, w realizacji nagrań płytowych dla Polskich Nagrań. Dyrygował orkiestrami na Międzynarodowym Festiwalu Piosenki w Sopocie w 1961 i 1963 r. oraz za granicą, m.in. w NRD, ZSRR, Czechosłowacji i na Węgrzech. Zaaranżował ponad trzy tysiące utworów dla orkiestr Polskiego Radia w Warszawie i Łodzi oraz orkiestr i zespołów dętych.

Jest kompozytorem utworów instrumentalnych, ilustracji muzycznych do spektakli teatralnych, m.in. O krasnoludkach i sierotce Marysi, Mąż pognębiony, piosenek do filmu Między brzegami (reż. Witold Lesiewicz), sygnału festiwalu w Sopocie, piosenek dla Urszuli Dudziak, duetu Rinn-Czyżewski, Reny Rolskiej, Ireny Santor, Violetty Villas, Wiktora Zatwarskiego.

Jest laureatem:

– wyróżnienia Ministra Kultury i Sztuki w konkursie na kompozycję za utwór na pięć saksofonów pt. Na huśtawce,

– wyróżnienia w międzynarodowym konkursie na utwór rozrywkowy w Monachium w 1964 r. za Wesołą wiadomość,

– Srebrnego Pierścienia na Festiwalu Piosenki Żołnierskiej Kołobrzeg ’74 za Jak przyjemnie maszerować.

Od 1992 r. mieszkał w Niemczech^[1].