Piosenkarz. Ukończył Technikum Mechaniki Precyzyjnej. Studiował na Politechnice Warszawskiej. Absolwent Średniej Szkoły Muzycznej w Warszawie w klasie piosenki Andrzeja Boguckiego. W czasie studiów związany był z klubem studenckim Stodoła w Warszawie, gdzie debiutował jako piosenkarz. W 1958 r. zdobył wyróżnienie w konkursie piosenkarskim zorganizowanym przez Polskie Radio. Od 1961 r. współpracował ze Studiem Piosenki Polskiego Radia, radiowymi orkiestrami Edwarda Czernego i Bogusława Klimczuka oraz zespołem jazzu tradycyjnego New Orleans Stompers. W latach 1963–1973 śpiewał w duecie Rinn-Czyżewski, który dokonał licznych nagrań archiwalnych dla Polskiego Radia oraz płytowych. Od 1974 r. występował jako solista. W latach 1974–1978 związany był z Teatrem na Targówku w Warszawie.

Jest laureatem:

– wyróżnienia za debiut na Krajowym Festiwalu Piosenki Polskiej Opole ’63,

– Srebrnych Pierścieni na Festiwalu Piosenki Żołnierskiej w Kołobrzegu w 1982 i 1986 r.,

– Złotego Pierścienia na Festiwalu Piosenki Żołnierskiej Kołobrzeg ’83.

Współpracował jako solista z radiowymi orkiestrami w Warszawie i Łodzi, Reprezentacyjną Orkiestrą Wojska Polskiego, Orkiestrą Moskiewskiego Teatru i Estrady, Big-Bandem Radio Hawana oraz Orkiestrą Drezden Tanz Sinfoniker. Koncertował w ZSRR, NRD, Czechosłowacji, Rumunii, Bułgarii, na Kubie oraz w ośrodkach polonijnych USA i Kanady. W 1990 r. wycofał się z estrady^[1].