Dąbrowski, Andrzej

Zgłoszenie do artykułu: Dąbrowski, Andrzej

Wyrażam zgodę na przetwarzanie moich danych osobowych przez Ośrodek Kultury „Biblioteka Polskiej Piosenki” mieszczący się w Krakowie, przy ul. Krakusa 7, zgodnie z ustawą z dnia 29 sierpnia 1997 roku o ochronie danych osobowych (tekst jedn.: Dz. U. z 2015 r. poz. 2135 z późn. zm.), w celu wymiany informacji z zakresu polskiej pieśni i piosenki. Wymiana informacji będzie się odbywać zarówno za pośrednictwem niniejszego formularza jak i bezpośrednio, w dalszym toku spraw, redaktora bazy danych, prowadzącego korespondencję z właściwego dla niego adresu mailowego.

Nazwisko:

Dąbrowski, Andrzej

Data urodzenia:

13 kwietnia 1938

Miejsce urodzenia:

Wilno

Informacje

Perkusista i wokalista jazzowy, piosenkarz, także kompozytor i dziennikarz. Ukończył Liceum Muzyczne oraz Wydział Instrumentalny Państwowej Wyższej Szkoły Muzycznej w Krakowie w klasie perkusji Józefa Stojki. Jeszcze jako uczeń liceum grał w jazzowym triu Wojciecha Karolaka. Debiutował jako perkusista na Zaduszkach Jazzowych w 1958 r. w triu Andrzeja Kurylewicza, z którym wystąpił także na I Międzynarodowym Festiwalu Jazzowym Jazz Jamboree ’58 w Warszawie. W latach 1958–1964 zwyciężał w ankietach czytelników miesięcznika „Jazz”. Uznawany był także za najlepszego polskiego perkusistę jazzowego w ankietach zachodnioniemieckiego magazynu „Jazz Podium”.

Do 1970 r. był perkusistą czołowych polskich zespołów jazzowych, m.in.: Andrzeja Kurylewicza (1958–1961), Wroblewski_Jan (1961–1966) oraz Krzysztofa Komedy, Jerzego Miliana, Włodzimierza Nahornego, Zbigniewa Namysłowskiego, Krzysztofa Sadowskiego, Andrzeja TrzaskowskiegoMichała Urbaniaka. Towarzyszył na estradzie i w nagraniach płytowych odwiedzającym Polskę gwiazdom światowego jazzu. Grał m.in. z Donem Cherrym, Stanem Getzem, Donem Ellisem, Artem Farmerem i Johnnym Griffinem.

Do 1966 r. uczestniczył w nagraniu dwudziestu czterech płyt jazzowych, koncertowych i studyjnych. Współpracował z Orkiestrą Filharmonii Krakowskiej, Orkiestrą Polskiego Radia i zespołem kameralistów Musica Antiqua et Nova w Krakowie. W 1965 r. debiutował jako wokalista jazzowy. W latach 1970–1971 zdobył tytuł najlepszego wokalisty jazzowego w ankiecie Jazz Top magazynu „Jazz Forum”.

Koncertował w kraju i za granicą, m.in. w Czechosłowacji, Norwegii, RFN, Szwecji, USA. W 1970 r. debiutował po raz trzeci, tym razem jako piosenkarz. Utwory w jego wykonaniu zdobyły nagrody m.in. na:

– Krajowym Festiwalu Piosenki Polskiej Opole ’70 (Zielono mi),

– Krajowym Festiwalu Piosenki Polskiej Opole ’72 i Międzynarodowym Festiwalu Piosenki Sopot ’72 (Do zakochania jeden krok),

– Krajowym Festiwalu Piosenki Polskiej Opole ’74 (Niewczesna miłość).

Jest bohaterem hasła w telewizyjnej wersji Leksykonu Polskiej Muzyki Rozrywkowej (odcinek 11 w reżyserii Ryszarda Wolańskiego). Jest laureatem:

– II nagrody na Coupe d’Europe w Gmünd (Austria) w 1972 r.,

– nagrody specjalnej za interpretację na festiwalu w Rostoku (NRD) w 1973 r.

– zdobył tytuł piosenkarza roku 1972 i Srebrny Gwóźdź Popularności w plebiscycie „Kuriera Polskiego”.

Dokonał licznych nagrań archiwalnych dla Polskiego Radia[1].

Bibliografia