Pianista i organista jazzowy, kompozytor i aranżer, także pedagog. Zadebiutował w 1962 r. w zespole Ragtime Jazz Band. Wystąpił z nim w 1964 r. na Studenckim Festiwalu Jazzowym „Jazz nad Odrą” we Wrocławiu, gdzie zdobył wyróżnienie zespołowe i indywidualne. Równocześnie był kierownikiem muzycznym Teatru Piosenki klubu studenckiego „Stodoła” w Warszawie, z którym związany był później także jako jazzman. W latach 1964–1965 współpracował z zespołem Warszawscy Stompersi. Z Henrykiem Majewskim i Jerzym Kowalskim współtworzył zespół Old Timers, w którym grał do 1968 r.

W latach 1968–1978 przebywał na kontraktach za granicą. W czasie krótkich pobytów w kraju współpracował z różnymi zespołami jazzu tradycyjnego, m.in. z Big Bandem „Stodoła”, Hagawem, Gold Washboard i z grupą Sami Swoi. W 1978 r. wystąpił na festiwalu Old Jazz Meeting w Warszawie z własnym zespołem. Od 1979 do 1981 r. grał na fortepianie i organach w zespole Swing Workshop, utworzonym z Januszem Zabieglińskim. Jako pedagog brał udział w Warsztatach Muzycznych w Chodzieży i Bolesławcu.

Jest bohaterem hasła w telewizyjnej wersji Leksykonu Polskiej Muzyki Rozrywkowej (odcinek 39 w reżyserii Ryszarda Wolańskiego). Zrealizował własne recitale telewizyjne Ragtime’y Scotta Joplina i Muzyczny świat Wojciecha Kamińskiego. Z zespołami i solo dokonał nagrań dla archiwum Polskiego Radia, koncertował w kraju i za granicą, m.in. w Szwecji, NRD, RFN i Finlandii. Od 1982 r. występuje jako solista. Jest laureatem „Złotej Tarki” na Old Jazz Meeting w Iławie w 1996 r^[1].