Krafftówna, Barbara

Zgłoszenie do artykułu: Krafftówna, Barbara

Wyrażam zgodę na przetwarzanie moich danych osobowych przez Ośrodek Kultury „Biblioteka Polskiej Piosenki” zgodnie z Rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE i ustawą o ochronie danych osobowych z dnia 10 maja 2018 (Dz. U. poz. 1000), w celu wymiany informacji z zakresu polskiej pieśni i piosenki. Wymiana informacji będzie się odbywać zarówno za pośrednictwem niniejszego formularza jak i bezpośrednio, w dalszym toku spraw, redaktora bazy danych, prowadzącego korespondencję z właściwego dla niego adresu mailowego.
Administratorem danych jest Ośrodek Kultury „Biblioteka Polskiej Piosenki” z siedzibą w Krakowie przy ulicy Krakusa 7. Wszelkie dokładne informacje o tym jak zbieramy i chronimy Twoje dane uzyskasz od naszego Inspektora Ochrony Danych Osobowych (iodo@bibliotekapiosenki.pl).
Wszystkim osobom, których dane są przetwarzane, przysługuje prawo do ochrony danych ich dotyczących, do kontroli przetwarzania tych danych oraz do ich uaktualniania, usunięcia jak również do uzyskiwania wszystkich informacji o przysługujących im prawach.

Nazwisko:

Krafftówna, Barbara

Data urodzenia:

5 grudnia 1928

Miejsce urodzenia:

Warszawa

Informacje

Aktorka i piosenkarka. Absolwentka Studia Dramatycznego Iwo Galla. Debiutowała w 1946 r. w Teatrze Wybrzeże w Gdyni. Później grała w teatrach Łodzi (1949 r.) i Wrocławia (1950–1952). Od 1953 r. związana z warszawskimi scenami: Teatrem Nowej Warszawy (1953–1956), Komedią (1956–1957), Dramatycznym (1957–1964), Narodowym (1964–1968), a także Syreną, Współczesnym. Kreowała kilkadziesiąt ról teatralnych na scenie i w Teatrze TV, m.in.: Żony (Santa Claus reż. Janusz Majewski), Laury (Dwa teatry reż. Kazimierz Braun), Beatki (Przesada reż. Konrad Swinarski), Żony (Pat reż. Robert Gliński), Sophie (Sztuka przekładu reż. Laco Adamik), Babci (Agnieszka – skrawek nieba reż. Krystyna Krupska-Wysocka), Pani (Ogrodnik i jego chlebodawcy reż. Krystyna Krupska-Wysocka), Lindy (Śmierć komiwojażera reż. Kazimierz Karabasz), Klary (Wizyta starszej pani reż. Jerzy Gruza), Róży (Dom kobiet reż. Jan Kulczycki), Królowej (Mandragora reż. Elżbieta Klekow), Ani (Nominacja reż. Jan Bratkowski), Onej (Nie ma takiego problemu Izabella Cywińska), Adeli (Człowiek stamtąd reż. Andrzej Zakrzewski), Zenobii (Żałuję, że ja to nie ja reż. Józef Słotwiński), Kleantys (Amfitrion reż. Ewa Bonacka), Córki (Próba generalna reż. Sylwester Chęciński), oraz w sztukach Kochanek (reż. Zygmunt Hubner), Co się właściwie stało Betty Lemon? (reż. Tomasz Wiszniewski), Świeca zgasła (reż. Czesław Szpakiewicz), Jak się wam podoba, Wiśniowy sad, Śluby panieńskie, Turandot, Indyk, Garbus.

W 1953 r. zadebiutowała w filmie, od 1959 r. współpracowała z radiem i telewizją, a także z kabaretami Pod Egidą i U Lopka. Brała udział w telewizyjnych cyklach kabaretowych i widowiskach muzycznych: Kabaret Starszych Panów, Kabaret Jeszcze Starszych Panów (reż. Jeremi Przybora, Jerzy Wasowski), Piosenka jest dobra na wszystko (reż. Jerzy Wasowski), Deszczowa suita, Będzie weselej (reż. Jeremi Przybora), Kabarecik Olgi Lipińskiej, Gallux Show, Kabaret... bez tytułu, Głupia sprawa, Zielona geś i różne inne, Cudów nie ma (reż. Olga Lipińska), Czarny kot (reż. Kazimierz Rudzki), Mieliśmy wtedy po 16 lat (reż. Jerzy Dobrowolski), Czy pamiętasz, czyli uroki grafomanii (reż. Ewa Bonacka), Kabaret u lekarza, Kabaret kolejowy (reż. Barbara Borys-Damięcka), Żołnierz królowej Madagaskaru (reż. Wanda Laskowska), Maskarada (reż. Adam Hanuszkiewicz).

Od 1983 r. przebywa w USA, gdzie także pracowała jako aktorka i reżyserka. Grała w 1983 r. w Hollywood tytułową rolę w Matce Witkacego (reż. Leonidas Dudarew-Ossetyński), dla Polsko-Amerykańskiego Zespołu Teatralnego im. Heleny Modrzejewskiej wyreżyserowała Kram z piosenkami Leona Schillera. Od 1996 r. podczas kilkumiesięcznych pobytów w kraju zagrała w widowiskach TV Komedianci (reż. Anna Minkiewicz), Sceny domowe (reż. Andrzej Zakrzewski).

Jej dokonaniom artystycznym poświęcono programy TV, m.in.: Spotkanie z Barbarą Krafftówną, Artystka ze spalonego teatru cz. I i II oraz książkę Lidii Kuchtówny Barbara Krafftówna, wydaną w 1975 r[1].

Bibliografia