Poeta, satyryk i autor tekstów piosenek, także plastyk. Syn aktora Jana Kreczmara. Absolwent Wydziału Malarstwa Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie u Aleksandra Kobzdeja. Jako poeta debiutował w 1962 r. wierszami w „Almanachu Młodych Poetów”, a jako twórca kabaretowy w „Piwnicy u Plastyków”. Od 1964 r. współpracował z kabaretem klubu studenckiego „Hybrydy”, później Pod Egidą oraz z kabaretem Gag, działającym przy warszawskiej Akademii Wychowania Fizycznego.

Był inicjatorem Biesiad Satyry w Lidzbarku Warmińskim; współautorem radiowych audycji satyrycznych, m.in. Ilustrowanego Tygodnika Radiowego, Ilustrowanego Magazynu Autorów i Ogólnopolskiego Dezinformacyjnego Magazynu Apolitycznego ODMA; programów TV, m.in. Kabaret Trzech, Kabaret Pod Egidą i Piosenki Adama Kreczmara. Jako grafik i satyryk współpracował też z „ITD”, „Szpilkami” i „Literaturą”.

Jest autorem:

– sztuk teatralnych Hyde Park, Zgoda, zgoda i Ostatnia noc przed prohibicją;

– libretta oratorium To pejzaż mojej ziemi (współaut. J. Hohensee, muz. Marek Sewen) wydanego w 1973 r. przez Muzę na LP To pejzaż mojej ziemi – Beat Oratorio (reedycja CD To pejzaż mojej ziemi – Beat Oratorio Spectrum 1999);

– pieśni i piosenek m.in. dla Iwony Błaszczyk, Stana Borysa, Jerzego Połomskiego, Łucji Prus, Urszuli Sipińskiej, Teresy Tutinas i Ryszarda Rynkowskiego.

Jego karierze poświęcone jest hasło w telewizyjnej wersji Leksykonu Polskiej Muzyki Rozrywkowej (odcinek 52 w reżyserii Ryszarda Wolańskiego). Był laureatem:

– Złotego Mikrofonu,

– I nagrody na Festiwalu Piosenki i Piosenkarzy Studenckich w Krakowie w 1967 r.,

– nagrody Polskiego Radia i Telewizji na Krajowym Festiwalu Piosenki Polskiej Opole ’68 za piosenkę Jak cię miły zatrzymać,

– nagrody za piosenkę Wierzę drzewom na Olimpiadzie Piosenki w Atenach w 1972 r^[1].