Poznakowski, Ryszard

Zgłoszenie do artykułu: Poznakowski, Ryszard

Wyrażam zgodę na przetwarzanie moich danych osobowych przez Ośrodek Kultury „Biblioteka Polskiej Piosenki” mieszczący się w Krakowie, przy ul. Krakusa 7, zgodnie z ustawą z dnia 29 sierpnia 1997 roku o ochronie danych osobowych (tekst jedn.: Dz. U. z 2015 r. poz. 2135 z późn. zm.), w celu wymiany informacji z zakresu polskiej pieśni i piosenki. Wymiana informacji będzie się odbywać zarówno za pośrednictwem niniejszego formularza jak i bezpośrednio, w dalszym toku spraw, redaktora bazy danych, prowadzącego korespondencję z właściwego dla niego adresu mailowego.

Nazwisko:

Poznakowski, Ryszard

Data urodzenia:

11 stycznia 1946

Miejsce urodzenia:

Grudziądz

Informacje

Piosenkarz, multiinstrumentalista, kompozytor i aranżer. Ukończył Liceum Muzyczne w Gdańsku. Absolwent Wydziału Instrumentalnego Państwowej Wyższej Szkoły Muzycznej w Gdańsku w klasie fagotu.

W latach 1964–1965 był fagocistą Państwowej Opery w Gdańsku i Filharmonii Bałtyckiej. Równocześnie grał na organach w zespole Tony i sprawował opiekę artystyczną nad żeńską grupą wokalną Krystynki. Skomponował dla niej pierwsze piosenki.

W latach 1966–1967 był kierownikiem muzycznym i organistą Czerwono-Czarnych. W 1967 r. kierował Telewizyjną Giełdą Piosenki.

W tym samym roku dołączył do Trubadurów. Współpracował z nimi do 1970 r., a później okazjonalnie w latach 1972–1973, 1977–1978, 1984–1986 i w latach 1994–2005. Koncertował z nim w kraju i za granicą, m.in. w NRD, Czechosłowacji, Belgii, Bułgarii, RFN, ZSRR i na Węgrzech oraz w ośrodkach polonijnych USA i Kanady.

W 1970 r. utworzył zespół wokalno-instrumentalny Wiatraki. W latach 1974–1976 pracował jako reżyser dźwięku w Przedsiębiorstwie Państwowym „Polskie Nagrania”. W latach 1978–1991 związany był, jako kierownik muzyczny i kompozytor, z Teatrem Syrena w Warszawie. Dokonał licznych nagrań dla archiwum Polskiego Radia. Jest kompozytorem

– musicali Tajemnica starego wiatraka (współautor Jerzy Milian), Smurfowisko (współautor Wojciech Trzciński, libretto Ernest Bryll), Ostry makijaż, Casanova Life (libretto O. Weinert);

– rewii Śmiech na linii (libretto Ryszard Marek Groński, Daniel Passent);

– muzyki do filmu baletowego W sercu miasta (reż. Paweł Karpiński),

– muzyki do serialu TV Fitness Club (reż. Paweł Karpiński);

– muzyki do spektakli teatralnych Wendetta (współautor Czesław Majewski), Wielki Dodek, Zdarzenie czołowe, Twarzą w twarz, Zbrodnia i kara;

– piosenek m.in. dla Czerwono-Czarnych i ich solistów Katarzyny SobczykJacka Lecha oraz dla Andrzeja Dąbrowskiego, Wojciecha Gąssowskiego, Steni Kozłowskiej, Krzysztofa Krawczyka, Haliny Kunickiej, Jerzego Połomskiego, Urszuli Sipińskiej, Zdzisławy Sośnickiej, Jadwigi Strzeleckiej, Ewy Śnieżanki, Grażyny Świtały, Trubadurów, WiatrakówZbigniewa Wodeckiego.

Jego karierze poświęcone jest hasło w telewizyjnej wersji „Leksykonu Polskiej Muzyki Rozrywkowej” (odcinek 85 w reżyserii Ryszarda Wolańskiego). Jest laureatem

– nagrody Towarzystwa Przyjaciół Opola na Krajowym Festiwalu Piosenki Polskiej Opole ’67 za Trzynastego,

– wyróżnienia na Krajowym Festiwalu Piosenki Polskiej Opole ’69 za Ej, Sobótka, Sobótka,

– wyróżnienia na Krajowym Festiwalu Piosenki Polskiej Opole ’70 za Beskidzkie świątki,

– I nagrody w koncercie Od Opola do Opola na Krajowym Festiwalu Piosenki Polskiej Opole ’88 za Gdzie się podziały tamte prywatki[1].

Bibliografia