Majdaniec, Helena

Zgłoszenie do artykułu: Majdaniec, Helena

Przyjmuję do wiadomości, że Administratorem moich danych osobowych jest Centrum Kultury Podgórza w Krakowie, z siedzibą: ul. Sokolska 13, 30-510 Kraków, e-mail: sekretariat@ckpodgorza.pl. Moje dane osobowe będą przetwarzane w celu przygotowania i przekazania odpowiedzi na przesłaną przeze mnie wiadomość. Więcej informacji na temat ochrony danych osobowych znajduje się tutaj: polityka prywatności.

Nazwisko:

Majdaniec, Helena

Data urodzenia:

5 października 1941

Miejsce urodzenia:

Mylsk koło Łucka

Data śmierci:

18 stycznia 2002

Miejsce śmierci:

Szczecin

Informacje

Piosenkarka, także aktorka, autorka tekstów i kompozytorka. Ukończyła Średnią Szkołę Muzyczną w Szczecinie w klasie fortepianu. Śpiewała w chórze Politechniki Szczecińskiej. Jako piosenkarka zadebiutowała w 1961 r. w konkursie Szukamy Młodych Talentów.

Przez kilka miesięcy grała na organach w zespole Klipsy, towarzyszącym na estradzie i w nagraniach Mieczysławowi Foggowi. W Klipsach poznała Katarzynę Gaertner, która skomponowała dla niej piosenkę Eurydyki tańczące. W 1962 r. znalazła się wśród finalistów I Festiwalu Młodych Talentów w Szczecinie. Została solistką zespołu Czerwono-Czarni. Wystąpiła z nimi w 1962 r. na Międzynarodowym Festiwalu Piosenki w Sopocie, gdzie zaśpiewała piosenkę Tęsknię znów. W latach 1963–1967 współpracowała z zespołem Niebiesko-Czarni, z którym popularyzowała modne wówczas tańce, m.in. twista, surfa i madisona. W 1964 r. wystąpiła z recitalem poprzedzającym koncert Marleny Dietrich w Warszawie. Wzięła udział w Międzynarodowym Festiwalu Piosenki Sopot ’65, Bratysławska Lira ’66 i w Festiwalu Młodych Piosenkarzy w Soczi (ZSRR) w 1967 r., gdzie zdobyła II nagrodę. Koncertowała w Bułgarii, Szwecji, Czechosłowacji, na Węgrzech i w paryskiej „Olympii”.

Wystąpiła w filmie Tytułu jeszcze nie ma oraz w programach TV w NRD i w rewiach TV w RFN. Zagrała także w filmach fabularnych Zbrodniarz i panna (reż. Janusz Nasfeter) i Ktokolwiek wie (reż. Kazimierz Kutz). Po odejściu z Niebiesko-Czarnych przez kilka miesięcy występowała z zespołem Tajfuny.

Od 1968 r. mieszkała na stałe w Paryżu. Początkowo przebywała tam jako stypendystka Polskiej Agencji Artystycznej „Pagart”, później zdecydowała się na samodzielną karierę. Nagrywała dla firmy Philips, koncertowała na wielu scenach w Europie, a także w Kuwejcie (1976–1977), Maroku (1982 r.) i w ośrodkach polonijnych USA (1970, 1989 i 1993 r.). W Polsce wystąpiła w latach 1986–1987 na koncertach Old Rock Meeting. Jej karierze i piosenkom z jej repertuaru poświęcone jest hasło w telewizyjnej wersji Leksykonu Polskiej Muzyki Rozrywkowej odc. 65 (reż. Ryszard Wolański) i jeden z programów cyklu TV Szansa na sukces (reż. Elżbieta Skrętkowska)[1].

Bibliografia