Nowowiejski, Feliks

Zgłoszenie do artykułu: Nowowiejski, Feliks

Wyrażam zgodę na przetwarzanie moich danych osobowych przez Ośrodek Kultury „Biblioteka Polskiej Piosenki” zgodnie z Rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE i ustawą o ochronie danych osobowych z dnia 10 maja 2018 (Dz. U. poz. 1000), w celu wymiany informacji z zakresu polskiej pieśni i piosenki. Wymiana informacji będzie się odbywać zarówno za pośrednictwem niniejszego formularza jak i bezpośrednio, w dalszym toku spraw, redaktora bazy danych, prowadzącego korespondencję z właściwego dla niego adresu mailowego.
Administratorem danych jest Ośrodek Kultury „Biblioteka Polskiej Piosenki” z siedzibą w Krakowie przy ulicy Krakusa 7. Wszelkie dokładne informacje o tym jak zbieramy i chronimy Twoje dane uzyskasz od naszego Inspektora Ochrony Danych Osobowych (iodo@bibliotekapiosenki.pl).
Wszystkim osobom, których dane są przetwarzane, przysługuje prawo do ochrony danych ich dotyczących, do kontroli przetwarzania tych danych oraz do ich uaktualniania, usunięcia jak również do uzyskiwania wszystkich informacji o przysługujących im prawach.

Fotografia pochodzi ze strony internetowej Radia Merkury. BPP otrzymała zgodę na jej prezentację. Właścicielem praw autorskich jest Towarzystwo imienia Feliksa Nowowiejskiego.

Nazwisko:

Nowowiejski, Feliks

Data urodzenia:

7 lutego 1877

Miejsce urodzenia:

Barczewo na Warmii

Data śmierci:

23 stycznia 1946

Miejsce śmierci:

Poznań

Informacje

Początkowo, od 1887 r., nauki muzyki pobierał w szkole muzycznej w Świętej Lipce na Mazurach. Następnie, zmuszony już w młodości do zarobkowania, grał jako zawodowy muzyk w orkiestrze dętej 2. pułku grenadierów stacjonujących w Olsztynie. Po wygraniu jednego z muzycznych konkursów, został przyjęty do sławnej Meisterchule w Berlinie[6]. W Berlinie studiował m.in. u Maxa Brucha. Pobierał nauki również w Ratyzbonie, Pradze (u Antonina Dworzaka). Był organistą, dyrygentem, pedagogiem[4]. Wiele zwiedzał, podróżował i koncertował, szukając natchnienia w tekstach biblijnych, w poezjach Safony, strofach Simonidesa z Keos. Wreszcie w 1909 r. osiadł w Krakowie, gdzie był dyrektorem artystycznym Towarzystwa Muzycznego i dyrygował koncertami symfonicznymi. Zaczął również świadomie zgłębiać wszystko, co polskie. Powstały wtedy Skargi Jeremiasza do słów Ujejskiego, Racławice do słów Żuławskiego, Madrygał do słów Rydla oraz Tren IV do tekstu Jana Kochanowskiego[6]. W 1910 r. napisał muzykę do Roty Marii Konopnickiej. W latach 1919–1927 był profesorem gry organowej w Państwowym Konserwatorium Muzycznym w Poznaniu. Od 1927 r. poświęcał się głównie twórczości kompozytorskiej. Jego dorobek w tej dziedzinie obejmował opery, balety, oratoria, utwory symfoniczne, pieśni. W 1931 r. został członkiem honorowym The Organ Music Society w Londynie. Za kompozycje kościelne otrzymał tytuł szambelana papieskiego. Jego dzieła (szczególnie oratoria) wykonywano w Europie i Stanach Zjednoczonych[4].

Bibliografia
Finansowanie

Projekt współfinansowany przez Unię Europejską w ramach Małopolskiego Regionalnego Programu Operacyjnego na lata 2007 - 2013.