Skrzypek. Od piątego roku życia studiował grę skrzypcową u Piotra S. Stolarskiego. Po raz pierwszy wystąpił na estradzie w wieku 6 lat wraz z Natanem Milsteinem.

Po uzyskaniu dyplomu konserwatorium w Odessie w 1926 r. rozpoczął działalność koncertową. Do głośnych jego występów na początku kariery należało wykonanie Koncertu skrzypcowego Aleksandra Głazunowa w 1927 r. w Kijowie. W 1935 r. zdobył II nagrodę w Konkursie Skrzypcowym im. Henryka Wieniawskiego w Warszawie. Jako laureat dokonał pod koniec tego roku nagrań dla „Syreny Record” w studiu przy ul. Wiśniowej; utrwalił utwory m.in. Czajkowski_Piotr, Roberta Schumanna, Antonina Dworaka, Fryderyka Chopina. 27 stycznia 1936 r. koncertował w Polskim Radiu. Był najsławniejszym z zagranicznych artystów, którzy nagrali płyty w okresie międzywojennym w Polsce. Światową sławę przyniosło mu uzyskanie I nagrody w konkursie im. Eugena Ysaye’a w Brukseli w 1937 r.

Podczas II wojny światowej występował dla żołnierzy na froncie, w szpitalach, fabrykach itp. W 1955 r. debiutował w Nowym Jorku, wykonując I Koncert skrzypcowy Dymitra Szostakowicza. Był jednym z największych skrzypków XX w. Techniczne mistrzostwo gry łączył z niezwykłą ekspresyjnością, intensywnością barw, śpiewnością dźwięku. Był także wybitnym pedagogiem. Występował często w duecie z Lwem Oborinem oraz w trio z Oborinem i Światosławem Knuszewickim. W bogatym repertuarze miał utwory Jana Sebastiana Bacha, Ludwika van Beethovena, Johhanesa Brahmsa, Feliksa Mendelssohna-Bartholdy‘ego, Arama Chaczaturiana i innych. Grał na skrzypcach Stradivariusa z 1706 r^[1].